Αποστολέας Θέμα: Γονείς, αδέλφια, μητρότητα  (Αναγνώστηκε 744 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Dalet

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 4
  • Φύλο: Γυναίκα
Γονείς, αδέλφια, μητρότητα
« στις: 19 Φεβρουάριος 2016, 11:22:22 μμ »
Καλησπέρα.
Δεν θέλω να πω πολλά γιατι ποτε δεν θα είναι αρκετά.
Έχω δυο παιδάκια μικρά και έναν αδελφό που ζει με τους γονείς μου και πάσχει απο ψυχωσική συνδρομή. Είναι σε αγωγή πολλά χρόνια αλλά γενικά εχει επιθετική συμπεριφορά κυρίως λεκτική. Παλιότερα και σωματική, χειριστική, εκβιαστική. Από παιδιά δεν είχαμε καλή σχέση. Όταν αναγκαστικά φιλοξενούμαστε απο τους γονείς μου, γιατι μενουμε σε διαφορετικές πόλεις, πάντα τσακωνόμαστε και στο τέλος τσακώμομαι με τους γονείς μου που παίρνουν το μέρος του ό, τι και να γίνει. Τελικά φευγουμε ψυχραμένοι. Τελευταια φορά τσακωθηκα με όλους γιατί δεν ήθελα να λέει στην κόρη μου πράγματα πουδεν αρμόζουν στην ηλικία της και στον τρόπο που τη μεγαλώμουμε. Δεν θέλω να έχει επίδραση πάνω της για πολλούς λόγους. Εγώ η ίδια έχω κακοποιηθεί συναισθηματικά απο αυτόν. Οι γονείς είναι γύρω στα 70, ο αδελφός μου 46, εγώ 42.. Δεν θέλω να στερήσω απο τα παιδιά τους παππούδες,  αλλά ο αδελφός μου δεν δέχεται ότι εγώ ορίζω τα παιδιά μου, δεν βρίσκω άκρη. Ποτέ δεν έβρισκα.
Είναι λύση η αποστασιοποίηση; Με πληγώνει πολύ ότι οι γονείς μου ουσιαστικά δεν μου αναγνωρίζουν το δικαίωμα να προστατευσω τα παιδιά μου και ότι η σχέση μου μαζί τους πάντα περναει μέσα από τον αδελφό μου. Και η ζωή μου ολοκληρη τελικά.

Αποσυνδεδεμένος jimb

  • psycho
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 9571
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Thoughtful
    Thoughtful
    • το στεκι σας :)
Απ: Γονείς, αδέλφια, μητρότητα
« Απάντηση #1 στις: 20 Φεβρουάριος 2016, 09:54:50 πμ »
Καλημερα και καλως ηρθες,

στο θεμα σου τωρα, πρωτη προτεραιοτητα εχουν τα παιδια σου, ουτε ο αδερφος σου, ουτε οι γονεις σου, ουτε καν εσυ.
Εισαι υποχρεωμενη να βαλεις πανω απο ολα τα παιδια σου και να προστατευεις την σωματικη και ψυχολογικη τους υγεια με καθε κοστος.
Κανε λοιπον μια ξεκαθαρη ανακοινωση προς απαντες εμπλεκομενους, οτι το "λαθος" τελειωνει εδω.
Μεχρι να πιστοποιησεις οτι η επαφη μαζι τους, θα ειναι ελεγχομενη και σε υγιή πλαισια θα αποκλεισεις καθε επαφη.

Δεν θες να στερησεις τα παιδια απο τους παππουδες τους, αλλα θες να τα βαζεις σε δοκιμασια να αποκτησουν πιθανα προβληματα?
Εχω υποψη μου αρκετες περιπτωσεις (πιο προχωρημενες περιπτωσεις βεβαια) κακοποιησεις ανηλικων απο συγγενεις
και δεν μιλαγαν η υπηρχε εγκληματικη ανοχη για να μην υπαρχουν εμπλοκες μεσα στον ευρυτερο οικογενειακο κυκλο.

Σε πληροφορω οτι το δικο μου παιδι, εφοσον αντιληφθω οποιαδηποτε μορφη κακοποιησης απο καποιον, τον πεταξα απο το μπαλκονι και αμα το ξαναπλησιασει πιο κοντα απο τα 10 μετρα θα φυγει χειροτερα, και σε αυτο δεν υπαρχουν εξαιρεσεις, ακομα και η μανα μου να το εκανε, θα της εκοβα το χερι.
Στα παιδια που ειναι ανισχυρα και ερμαια των ενηλικων, ειναι η κυρια υποχρεωση μας, εφοσον γεννηθηκε, να τα προστατευσουμε τουλαχιστον μεχρι να ενηλικιωθουν.

Για τα δικα σου παιδια, σου συνιστω να πραξεις το καλυτερο με βαση το δικο σου πνευμα και ενστικτο.
"Θέλω να μου εξηγηθούν τα πάντα. Και ο Λόγος είναι αδύναμος μπροστά στην κραυγή της καρδιάς"

Αποσυνδεδεμένος Dalet

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 4
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Γονείς, αδέλφια, μητρότητα
« Απάντηση #2 στις: 20 Φεβρουάριος 2016, 12:01:30 μμ »
Καλημέρα, ευχαριστώ για την απάντηση. Συμφωνώ με όσα λες.

Υπάρχει ένα λεπτό ζήτημα. Στο οικογενειακό σύστημα που νοσεί εμπλέκομαι κι εγώ με αποτέλεσμα συχνά να δυσκολεύομαι ακόμα να ξεχωρίσω πότε με χειρίζονται ή κακοποιούν και πότε εγώ αντιδρώ υπερβολικά όπως και μου λένε πάντα οι γονείς μου.  Προν κάνω παιδιά μου ήταν αδύνατον να αντιταχθώ πραγματικά στις θέσεις που μου επέβαλαν. "Επαναστάτησα" όταν έμεινα έγκυος θέτοντας τούς βέτο, ότι ή θα πάνε οι ίδιοι σε ειδικό ώστε να ξελαμπικάρουν ως προς την αντιμετώπιση του αδελφού μου, για να αισθανθώ ότι κατ' επέκταση  και το παιδί μου θα βρεθεί σε υγιές ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον,  ή δεν θα έχουμε επαφή. Αντέδρασαν άσχημα αλλά επειδή επέμεινα μου το υποσχέθηκαν.  Φυσικά δεν το έπραξαν. Όταν γεννήθηκε το μωρό το πρώτο θέμα που εθχα όταν πήγαμε Χριστούγεννα ήταν το κάπνισμα του αδελφού μου. Έδωσα μάχη με τον πατέρα μου για να αποδεχτεί ότι πρέπει να μην καπνίζει ο αδελφός μου στο σπίτι μέσα για τις 10 μερες που θα είμασταν εκεί. Για τον εαυτό του το αποδέχτηκε. Τελικά εγκατέστησαν εξαερισμό στο δωμάτιο τόυ και ο ίδιος είχε ύφος μάρτυρα γι αυτό.  Αυτό είναι ένα παράδειγμα. Φέτος η κόρη μου είναι τριών και ο αδελφός μου βάλθηκε να της μιλήσει για την Ειρήνη, κάνοντας ουσιαστική παρέμβαση στον τρόπο που τη μεγαλώνω, και θυμίζοντάς μου την κακοποίηση που έχω δεχτεί. Εξηγούμαι. Ο αδελφός μου έχει κάποιες ιδέες,  που παίρνουν τη μορφή αξιωμάτων, τσακώνεται συνέχεια μαζί μας επί τούτου,  χωρίς απαραίτητη ουσία δηλαδή, με έρεισμα την ανωτερότητα των ιδεών του. Είναι άκαμπτος, εριστικός, δεν έχει λογικούς ειρμούς, σκέφτεται βάσει προσωπικού συμφέροντος. Τελικά  επιτίθεται προσωπικά, προσβάλει, ταπεινώνει και είναι αντίθετος από τα ιδεολογήματα. Είναι δε τόσο ισχυρή η αρνητική επίδραση πάνω μου που για χρόνια φάνταζε σαν τον μόνιμο επικριτή όλων των επιλογών μου. Και ήταν. Κάποτε δε, επειδή αυτός δεν ήταν ποτέ ευτυχισμένος με κάτι και επειδη βιώνει αντικειμενικές δυσκολίες οπως αποκλεισμός, ανεργία, μοναξιά με είχε στοχοποιήσει ως υπεύθυνη για όλα αυτά και μου έλεγε ότι εγώ είμαι ευτυχισμένη γιατί είμαι κακιά. Η ενοχή που φορτώθηκα δεν αρκεί μια ζωή για φύγει. Όταν λοιπόν το είδα να προσπαθεί να προσεγγίσει την κόρη μου λέγοντάς της λογάκια περι Ειρήνης (!) , να της τον παίζει καλός, πράος και μάλιστα να την φορτώνει τις πρώτες ενοχές λέγοντάς της "ειρήνη είναι όταν όταν πι άνθρωποι δεν τσακώνονται" !!!! Αρα η κόρη μου ήταν ήδη κακιά. Φυσικά και τσακώνεται! Όλοι τσακωνόμαστε Εκεί λοιπόν γίναμε μαλλιά κουβάρια. Φυσικά και δενβαποδέχτηκε να μην της μιλάει έτσι,  δενβαποδέχτηκε να μην προσπαθεί να την διαπαιδαγωγεί. Εγώ ξέρω είπε. Όοως πάντα, όπως σε όλα. Παρενέβη ο άντρας μου, ο αδελφός μου προσπάθησε να τον στρέψει εναντίον μου. Παρουσιάστηκε ως μάρτυρας. Παρενέβη η μαμά μου τσακώθηκε με τον άντρα μου έντονα. Να σημειώσω οτι το άντρας μου είναι χαμηλών τόνων. Τέλος λίγες ώρες μετά ο αδελφός με βρήκε την ώρα που ήμουν με το μωρό 18 μηνών αγκαλιά και τον πατέρα μου στον ίδιο χώρο, μου έκανε σφοδρή επίθεση, με απέιλησε τι θα μας κάνει τη ζωή μαρτύριο και όταν έντρομη φώναξα τον άντρα μου από μέσα, ο πατέρας μου μου έκανε κι αυτός επίθεση ότι εγώ φταιω για όλα και ότι μπλέκω τον άντρα μπυ, που χρησιμοποιώ ως τραμπουκο! Στο μεταξύ ήρθε ο αντρας μου, τσακώθηκε με τον πατέρα μου που του είπε να.μην ανακατευεται κι οταν ο άντρας μου του ειπε οτι προστατευει τα παιδιά.του, ο πατέρας μου τπυ είπε ότι κι αυτός προστατεύει το δικό του παιδί. Ο άντρας.μου τότε του είπε ότι έχει άλλο ένα παιδί και ο πατέρας μου είπε οτι το άλλο του παιδί είναι σκληρό... Εγώ είμαι αυτή.
Να σημειώσω ότι οι ιδέες του αδελφού μου δεν είναι απορριπτέες κι εδώ είναι το λεπτό ζήτημα. Αυτό που τις καθιστά απειλή είναι ότι γίνονται ιδεοληπτικές, παρουσιάζονται ώς θρησκεία. Εγώ ποτέ δεν έχω παρέμβει σε τέτοιο επίπεδο στα παιδιά.μου που βέβαια είναι ακόμα μωρά! Δεν θέλω να τους κατασκευάσω ιδέες πριν αποκτήσουν δεξιότητες επεξεργασίας τους. Ο αδελφός μου όμως δεν έχει άλλο τρόπο να κάνει τη μικρή να τον συμπαθέι. Ουσιαστικά βαδίζει προς τον χειρισμό και αυτό για μένα γίνεται η αρχή μιας νέας κακοποίησης.
Επειδη η κατάσταση δεν είναι ασπρο μάυρο θα ήθελα απόψεις. Ακροβατώ ανάμεσα στο φόβο, την οργή και την ενοχή. Προστατευω τα παιδιά.μου ή χωρίς να θέλω τους μεταφέρω άδικα τις φοβίες και υπερβάλω;

Αποσυνδεδεμένος Dalet

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 4
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Γονείς, αδέλφια, μητρότητα
« Απάντηση #3 στις: 20 Φεβρουάριος 2016, 12:20:02 μμ »
Τελικά είπα πολλά, αλλά ναι ποτέ δεν είναι αρκετά.
Θέλω να συμπληρώσω ότι ο αδελφός μου είναι γενικά βίαιος και χειριστικός. Εδώ και 15 χρόνια μας απειλεί ότι θα πέσει από μπαλκόνι, όταν του φταίει κάτι. Πριν από αυτό έτρωγα ξύλο. ¨όταν πήρα μια μέρα τηλέφωνο την αστυνομία και μίλησα μπροστά του, σταμάτησε να με χτυπάει, αλλά εξακολούθησε να με απειλεί. Στο σπίτι είναι συνέχεια σκυθρωπός, δεν παρακολουθεί συζητήσεις. Πετιέται ξαφνικά όταν έχει όρεξη για να στρέψει την κουβέντα στον εαυτό του και να γίνει εριστικός.  ¨όταν μιλούσαν τα παιδιά μέσω skype με τους παππούδες πάντα ήταν πρώτη μούρη ανάμεσά τους, σκυθρωπός, χωρίς να μιλάει. Κάποια στιγμή παραπονέθηκα. Ειπα: τα παιδιά μιλάνε με τον παππού και τη γιαγιά, ο θείος δεν έχει την ίδια σχέση, γιατί να βρίσκεται εκεί, δεν θέλω. Πάλι εμφανίστηκε ως μάρτυρας. Ό,τι και να κάνω, αν δεν τα δείρει είναι υπερβολή; Αλλά ούτε έτσι είναι. ¨όταν με έδερνε πάλι δίκιο είχε για τους γονείς μου.  Πριν τα 28 δεν είχε γνωμάτευση, τότε είχε δίκιο. Μετά τα 28 που ασθένησε επισήμως ήταν ασθενής και στο απυρόβλητο. Μετά από λίγο καιρό δεν είχε πια σημασία που ήταν ασθενής, πάλι δίκιο είχε σε όλα, ότι και να έκανε. Η μαμά μου παραπονιόταν σε μένα βέβαια. Ζητούσε συμβουλές όταν αγρίευε η κατάστασή. Τελικά βρήκε τη λύση να τον χειρίζεται, να κάνουν κόμμα, να τη χειρίζεται κι αυτός, μπήκε στην ασθένεια. Το ίδιος και ο πατέρας μου έχει κάνει, με άλλο τρόπο. Βρήκαν ένα τρόπο να συνυπάρχουν μαζί του. Το ξέρω ότι είναι δύσκολο, το έχω ζήσει, όταν έμενα μαζί του, αλλά ποτέ δεν πήγαν σε ειδικό να τους βοηθήσει κι αυτό τους το χρεώνω. Βαδίσαν στα κουτουρού. Τώρα θα συνεχίσουν έτσι και με τα εγγόνια τους; Νόμιζα πως αυτά θα τους έκαναν να δουν την κατάσταση αλλιώς.

Αποσυνδεδεμένος jimb

  • psycho
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 9571
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Thoughtful
    Thoughtful
    • το στεκι σας :)
Απ: Γονείς, αδέλφια, μητρότητα
« Απάντηση #4 στις: 20 Φεβρουάριος 2016, 01:12:41 μμ »
δυστυχως σε αυτες τις ηλικιες παιδιων ειναι ασπρο - μαυρο.
Καταλαβαινω τα διλληματα σου, αλλα μπαινεις σε ενα περιβαλλον, που πρεπει να εισαι συνεχεια σε ετοιμοτητα, τι θα ειπωθει τωρα? τι να τους ειπαν οσο εγω ημουν τουαλλετα? τι το ενα και τι το αλλο?
Με αποτελεσμα οταν περνας την πορτα και καθεσαι στο χωρο που λες, να μην χαλαρωνεις ποτε, να εισαι στη τσιτα
και αν θες την γνωμη μου, αποκλειεται να τα προλαβεις ολα η να επεξεργαστεις σωστα ολα.
Καποια κριση σου πιθανον να την εκλαβεις ως υπερβολικη (αρα να μην μιλησω) αλλα να επρεπε τελικα να παρεμβεις αμεσα.

Οταν μιλαμε για μια μεση οικογενεια (κατι που δεν υπαρχει σε οσα αναφερεις) ειναι φυσιολογικο να δεις καποιες διαφορετικες αντιληψεις.
Πχ η δικη μου εμπειρια λεει πχ να διαφωνουμε σε ενα σπιτι αν επιτρεπεται μια ξυλια στο ποπο η αυτο δημιουργει προβληματα.
Ειναι μια συζητηση ακαδημαικου περιεχομενου που εμπλεκονται διαφορετικες παιδαγωγικες αντιληψεις.
Δεν υπαρχει εδω κατι που ειναι σωστο η λαθος, αλλα ποιας αντιληψης εισαι.
Οποτε την κανεις κοινωνο στους γυρω σου και προφανως την σεβονται.
Αυτο ειναι μια νορμαλ διαδικασια σε ενα κυκλο που καποιοι διαφωνουν με την πρακτικη σου αλλα την εφαρμοζουν στα παιδια τους και οχι στα δικα σου.
Με αυτο το πλαισιο θα μπορουσες να συμμετεχεις χωρις φοβιες η προβληματα αλλα μεχρι εκει.
Εσυ πας αρκετα παρακατω και προσπαθεις να γκρεμισεις τοιχους. Δεν γινεται. Η και αν γινει θα τραυματιστεις τοσο πολυ
που δεν ξερω αν αξιζει να περασεις τοιχους και εσυ να εισαι με πατεριτσες.

Εν κατακλειδι καθε αποφαση εχει το κοστος της, ειτε συνεχιζεις ετσι οπως εισαι ειτε κοψεις μαχαιρι, θα εχεις κοστος και κοσμος θα δυσαρεστηθει. Δεν υπαρχει σολωμοντια λυση  :-rl
Εκεινο που σου λεω ομως, οτι το συμφερον των ανηλικων παιδιων σου, προηγείται απο οπποιαδηποτε αλλο, πχ την δυσαρεσκεια παππουδων η την διαταραχη ενος αδερφου.
Οταν τα παιδια σου θα ειναι ικανα να υπερασπιστουν τον εαυτο τους τοτε ολα μια χαρα.
Πχ αλλο τωρα 4 ετων και αλλο 14 ετων αν με εννοεις.

Θα πρεπει να γνωριζεις οτι κακοποιητικες συμπεριφορες, στην πλειοψηφια τους γινονται απο το οικειο περιβαλλον μας.
Παρολο που αρκετοι πιστευουν το αντιθετο, δεν ισχυει.
Οι σεξουαλικες κακοποιησεις γινονται σε μεγαλο βαθμο, απο τον "παππου" η τον "θειο" που προσεχει τα παιδια.
Βεβαια η δικη σου υποθεση ευτυχως ειναι κατι εντελως διαφορετικο, παρολα αυτα η κακοποιηση ακομα και αν αλλαζει βαθμο, δεν σταματα να ειναι κακοποιηση. Και προφανως κανεις δεν μπορει να γνωριζει τι τραυματα δημιουργεις με την ανοχη σου η με τα ειλικρηνη διλληματα που ενιοτε σε βασανιζουν στο τι σταση να κρατησεις.

Τελος θα σου πω κατι περνοντας την σταση του αντρα σου και σου προτεινω να του δειξεις (αν μπορεις) αυτες τις απαντησεις.
Στη θεση του αντρα σου, θα σου απαγορευα να υπαρχει επαφη στο συγκεκριμενο χωρο για ευνοητους λογους.
Θα συζητουσα ομως να ερχονταν οποιος θελει στο δικο σας σπιτι και να ειμαι και εγω παρον.
Θα ηταν ολοι γνωστες στο τι συμπεριφορα πρεπει να εχουν για να ερχονται και τι κανονες υπαρχουν.
Πχ το να ερθουν σπιτι σου και οποιοσδηποτε φιλος, συγγενεις κλπ, να αναψει τσιγαρο στο σαλονι ενω παιζει το παιδι, ειναι θεμα που πρεπει να το διαπραγματευτουμε? Και τι να κανουμε δηλαδη, να προτιμησουμε την εξαρτηση ενος ενηλικα, απο την υγεια ενος μωρου?
Μα σοβαρα τωρα αυτα ειναι ερωτηματα που πρεπει να απαντηθουν?
Επειδη ειμαι ακραιος, αν δεν υπηρχε η συναινεση σε οσα ελεγα θα εφτανα μεχρι την δικαστικη συνδρομη.
Σε θεματα που αφορουν να μεγαλωσουν σωστα ενα παιδι, ειναι πολυ σωστο να εξαντλουνται ολα τα περιθωρια που υπαρχουν και δεν υπαρχει τιποτα ακραιο, ακραια ειναι η πιθανη αδιαφορια μας η αδυναμια μας να προστατευσουμε το παιδι μας και να αναλαβουμε τις ευθυνες που εχουμε απεναντι του.



ΥΓ....... στα λεω ετσι ευκολα, γιατι ειχα αναλογες αμφιβολιες καποτε και εκατσα και το σκεφτηκα αρκετα ετσι ωστε να καταληξω σε οσα γραφω. Πλεον για μενα δεν υπαρχει κατι να σκεφτω / διαπραγματευτω / συζητησω. Ειναι μια αυτοματη διαδικασια στην οποια δεν μπαινω καν στη συζητηση να παζαρεψω οτιδηποτε.
Και σε πληροφορω οσο πιο καθετος - ξεκαθαρος εισαι, τοσο πιο ευκολα κοβεις την ορεξη σε οσους προσπαθουν να σου περασουν τα δικα τους "προχω" μηνυματα.
"Θέλω να μου εξηγηθούν τα πάντα. Και ο Λόγος είναι αδύναμος μπροστά στην κραυγή της καρδιάς"

Αποσυνδεδεμένος NDUV

  • Διαχειριστής
  • Ανώτερο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 2146
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Happy
    Happy
Απ: Γονείς, αδέλφια, μητρότητα
« Απάντηση #5 στις: 20 Φεβρουάριος 2016, 01:26:02 μμ »
Το θεμα σου μεταφερθηκε στην καταλληλη ενοτητα.
οταν δεν προσεχεις αυτο που εχεις, θα το προσεξει αλλος για σενα :)

Αποσυνδεδεμένος Dalet

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 4
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Γονείς, αδέλφια, μητρότητα
« Απάντηση #6 στις: 20 Φεβρουάριος 2016, 09:07:27 μμ »
Jimb ευχαριστώ πολύ.

Αποσυνδεδεμένος jimb

  • psycho
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 9571
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Thoughtful
    Thoughtful
    • το στεκι σας :)
Απ: Γονείς, αδέλφια, μητρότητα
« Απάντηση #7 στις: 20 Φεβρουάριος 2016, 09:39:49 μμ »
καλη δυναμη γιατι θα σου χρειαστει  :/b
"Θέλω να μου εξηγηθούν τα πάντα. Και ο Λόγος είναι αδύναμος μπροστά στην κραυγή της καρδιάς"

 

SimplePortal 2.3.2 © 2008-2010, SimplePortal
Sorry, the copyright must be in the template.
Please notify this forum's administrator that this site is missing the copyright message for SMF so they can rectify the situation. Display of copyright is a legal requirement. For more information on this please visit the Simple Machines website.
Web Directory