Αποστολέας Θέμα: Η οικογενεια μου διαλυεται  (Αναγνώστηκε 157 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Kostas Bel

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 6
  • Φύλο: Άντρας
Η οικογενεια μου διαλυεται
« στις: 04 Δεκέμβριος 2017, 11:25:54 μμ »
Οικονομικη κριση...ποσο μας εχει επηρεασει αυτο το φαινομενο των τελευταιων ετων...ενα απο τα "θυματα" της και η οικογενεια μου. Αγροτικη οικογενεια με ενα μεσαιο ετησιο εισοδημα αλλα βουτηγμενη στα χρεη. Ειμαι 18, μαθητης της 3ης Λυκειου και αυτη ειναι δυστυχως η δικη μου πραγματικοτητα...Οπως προανεφερα η οικογενεια μου εχει αρκετα χρεη...μητερα ανεργη και πατερας με λιγα μονο στρεμματα εκτασεων. Το γεγονος αυτο εχει τσακισει την οικογενεια μου, πιο εντονα απο ποτε τον τελευταιο χρονο...οι αρχικες εντασεις εξελιχθηκαν σε καυγαδες και οι καυγαδες με τη σειρα τους σε ωμη βια απο πλευρας της μητερας μου απεναντι στον πολυ πιο ηπιων τονο πατερα μου...τα περιστατικα βιας παρα την όποια παρεμβαση μου συνεχιζονται τον τελευταιο ενα χρονο. Συζητησεις, ακομη και προτροπη απο πλευρας μου για διαζυγιο των γονιων μου πεφτουν στο κενο...οι απειλες απο τη μητερα μου ξεφυγαν πολλες φορες μεχρι το σταδιο της αυτοκτονιας αλλα ολες αυτες τη προλαβαινα τελευταια στιγμη πριν το μοιραιο...Η σταση της αυτη ξεπεραστηκε σταδιακα και εντασεις ως δια μαγειας εδειχναν να απαλυνονται...μεχρι τη μερα που μαθαμε πως ο ιδιοκτητης του σπιτιου που μενουμε θελει να μας στειλει εξωδικο εξαιτιας των τεραστιων οφειλων. Εκτοτε τα πραγμαγα αγριεψαν για τα καλα με τις απειλες να γινονται σχεδον πραξη καθε φορα που η μητερα μου εβλεπε τον πατερα μου απλα και μονο να μπαινει στο σπιτι, ενω τους χωριζα-και τους χωριζω ακομη- παρα πολλες φορες. Η ψυχολογια μου ειναι απαισια...βρισκομαι στη πιο κρισιμη φαση λογω πανελληνιων, το σπιτι μου ειναι διαλυμμενο και σε λιγες μερες εκτος απροοπτου δεν θα εχουμε ουτε που να μεινουμε. Σκεφτηκα παρα πολλες φορες να δωσω ενα τελος στη ζωη μου οσο δειλο ή εγωιστικο κι αν ακουγεται,αλλα δεν αντεχω αλλο,οι ψυχικες μου δυναμεις με εχουν εγκαταλειψει, τα νευρα μου ειναι κουρασμενα και ειμαι 24/7 ενα ρακος εξαιτιας ολων αυτων που δειχνουν να χειροτερευουν αντι να "φτιαχνουν"...ειναι τεραστιο το βαρος των οσων βλεπω και ακουω καθε μερα και δεν αντεχω αλλο...ΒΟΗΘΕΙΑ!

Αποσυνδεδεμένος jimb

  • psycho
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 8800
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Thoughtful
    Thoughtful
    • το στεκι σας :)
Απ: Η οικογενεια μου διαλυεται
« Απάντηση #1 στις: 10 Δεκέμβριος 2017, 10:49:10 πμ »
Καλημερα,
ειναι μια πρωτογνωρη κατασταση για ολους μας!
Πολλα σπιτια διαλυθηκαν, σχεσεις διακοπηκαν και γενικα ολα ηρθαν τα πανω κατω.
Μεγαλωνεις σε μια γενια που ολα οσα ειχες μαθει, εχουν τελειωσει.

Δεν μπορω να σου δωσω πολλες συμβουλες, περα του να οπλιστεις με κουραγιο και στοχοπροσηλωση
στους φετεινους στοχους για να μπορεσεις να κανεις αυτα που επιθυμεις.
Θα σου προτεινα, να κανεις μια συζητηση με τους γονεις σου, (αρχικα ενα - ενα και μετα ολοι μαζι)
και να τους τα θεσεις ολα αυτα ετσι ωστε παρολες τις διαφορες τους να καταφερετε να επιβιωσετε σαν οικογενεια.
Να ξερεις οτι αν δεν τα καταφερετε, αυτο θα εχει αρνητικες επιπτωσεις για ολους σας, συνεπως απο την ξεροκεφαλια
του ενος η ολων, θα χασουνε ολοι και δεν θα βγει κανεις κερδισμενος.

Στα χρονια της κρισης, εχουμε ενα παραπανω λογο, να χαμηλωσουμε τους τονους και να κοιταξουμε την ενοτητα της
οικογενειας μας.

Καλη δυναμη!
"Θέλω να μου εξηγηθούν τα πάντα. Και ο Λόγος είναι αδύναμος μπροστά στην κραυγή της καρδιάς"

Αποσυνδεδεμένος Kostas Bel

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 6
  • Φύλο: Άντρας
Απ: Η οικογενεια μου διαλυεται
« Απάντηση #2 στις: 10 Δεκέμβριος 2017, 11:42:47 πμ »
Καλημερα,
ειναι μια πρωτογνωρη κατασταση για ολους μας!
Πολλα σπιτια διαλυθηκαν, σχεσεις διακοπηκαν και γενικα ολα ηρθαν τα πανω κατω.
Μεγαλωνεις σε μια γενια που ολα οσα ειχες μαθει, εχουν τελειωσει.

Δεν μπορω να σου δωσω πολλες συμβουλες, περα του να οπλιστεις με κουραγιο και στοχοπροσηλωση
στους φετεινους στοχους για να μπορεσεις να κανεις αυτα που επιθυμεις.
Θα σου προτεινα, να κανεις μια συζητηση με τους γονεις σου, (αρχικα ενα - ενα και μετα ολοι μαζι)
και να τους τα θεσεις ολα αυτα ετσι ωστε παρολες τις διαφορες τους να καταφερετε να επιβιωσετε σαν οικογενεια.
Να ξερεις οτι αν δεν τα καταφερετε, αυτο θα εχει αρνητικες επιπτωσεις για ολους σας, συνεπως απο την ξεροκεφαλια
του ενος η ολων, θα χασουνε ολοι και δεν θα βγει κανεις κερδισμενος.

Στα χρονια της κρισης, εχουμε ενα παραπανω λογο, να χαμηλωσουμε τους τονους και να κοιταξουμε την ενοτητα της
οικογενειας μας.

Καλη δυναμη!






Δε μπορω να μη πω εστω ενα ευχαριστω στην απαντηση αυτη που ηρθε εστω και μετα απο καποιες μερες...Ωστοσο, αυτο που μπορω να πω ειναι πως δεν λυνεται τιποτα με οσες συζητησεις κι αν εχουν γινει ειτε με εναν-εναν τους δικους μου ειτε και οι 3 μαζι...οι εντασεις δεν λειπουν δυστυχως ποτε. Μαλιστα για κακη μου τυχη, πριν λιγο ενω διαβαζα ακουσα εντονο διαλογο και επειδη καταλαβα ετρεξα στο σαλονι, εκει που τους ειδα να χουν πιαστει, ή για την ακριβεια η μανα μου γι αλλη μια φορα να χει πιασει τον πατερα μου που ετσι κι αλλιως παντα ειναι σε πιο παθητικο ρολο και δεν απλωνει χερι...οσο κι αν δυσκολευτηκα να τους χωρισω (γι αλλη μια φορα), εν τελει τον εδιωξε απ το σπιτι. Εκει που θελω να καταληξω ειναι με αυτο που ξεκινησα. Δεν πιανουν εδω μεσα οι συζητησεις και για κακη μου τυχη ειμαι εγω στη μεση. Οσες "συζητησεις" εχουν προσπαθησει να γινουν παντα κατεληγαν ετσι. Το αδιεξοδο μεγαλωνει διαρκως και ειλικρινα δεν ξερω τι να κανω, δεν εχω πια αλλα κουραγια...ειναι τουλαχιστον εξωντοτικο να βλεπεις τετοιες εικονες καθε μα καθε μερα που περναει...δε θα με πειραζε ειλικρινα αν αποφασιζαν να χωρισουν μηπως κι επικρατησει η ηρεμια που τοσο απεγνωσμενα ζηταω, ειδικα φετος. Εχω ξεμεινει απο ιδεες και το χειροτερο ειναι πως με αλλαζουν οι καταστασεις σαν ατομο. Αποφευγω τις εξοδους, τους φιλους μου, δεν εχω διαθεση για τιποτα και κανενα και προσπαθω μονο με το διαβασμα και να ξεχνιεμαι αλλα και να επικεντρωνομαι στους στοχους μου...Δε γνωριζω πλεον τι να κανω...σκεφτηκα πολλες φορες να απευθυνθω σε καποιον ειδικο, απο ψυχολογο μεχρι και κοινωνικο λειτουργο ή καποιο ατομο τελος παντων μηπως βοηθηθει η κατασταση με καποιο τροπο. Ειλικρινα ευχαριστω για την απαντηση, το μερος αυτο το ανακαλυψα τη μερα που εγραψα το προβλημα μου οταν ηθελα καπου να μπορω να εκφραστω ελευθερα και χωρις να με ξερουν...Οποιαδηποτε απαντηση εκ νεου ειναι δεκτη!

Αποσυνδεδεμένος Christianella

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 5
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Η οικογενεια μου διαλυεται
« Απάντηση #3 στις: 10 Δεκέμβριος 2017, 06:12:22 μμ »
Γεια σου,
Διάβασα την ιστορία σου με προσοχή και θα ήθελα να ρωτήσω αν η μητέρα σου δε δουλεύει από επιλογή ή απλά έχει προσπαθήσει να
βρει κάτι και δεν τα έχει καταφέρει. Γιατί η επιθετική συμπεριφορά είναι κατά βάση από την μητέρα σου απ'ότι καταλαβαίνω και ο
πατέρας σου είναι παθητικός δέκτης μίας βίαιης συμπεριφοράς της μητέρας σου η οποία μου φαίνεται ότι έχει άγνοια της δυσκολίας
του να βγάλεις τα προς το ζην. Το μόνο που θα σε βοηθήσει είναι να συνεχίζεις να προσηλώνεσαι στον στόχο με τα μαθήματά σου και όταν τελειώσεις και το σχολείο να προσπαθήσεις να δουλέψεις για να βοηθήσεις και τον εαυτό σου και την οικογένειά σου στα πλαίσια
του εφικτού.  :(  αν πάλι πρέπει να γίνει κάτι άμεσα το επάγγελμα του πατέρα σου δεν αποφέρει τα βασικά και δεν φταίει εκείνος, γι'αυτό το λόγο θα πρέπει να ανταποκριθεί
η μητέρα σου και να ψάξει να βρει κάτι έστω να καθαρίζει σπίτια ή σκάλες ή να σιδερώνει, ας κάνει κάτι, μέχρι να μπορείς κι εσύ να βρεις κάτι μόλις αποφοιτήσεις.

Αποσυνδεδεμένος Kostas Bel

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 6
  • Φύλο: Άντρας
Απ: Η οικογενεια μου διαλυεται
« Απάντηση #4 στις: 11 Δεκέμβριος 2017, 04:53:49 μμ »
Γεια σου,
Διάβασα την ιστορία σου με προσοχή και θα ήθελα να ρωτήσω αν η μητέρα σου δε δουλεύει από επιλογή ή απλά έχει προσπαθήσει να
βρει κάτι και δεν τα έχει καταφέρει. Γιατί η επιθετική συμπεριφορά είναι κατά βάση από την μητέρα σου απ'ότι καταλαβαίνω και ο
πατέρας σου είναι παθητικός δέκτης μίας βίαιης συμπεριφοράς της μητέρας σου η οποία μου φαίνεται ότι έχει άγνοια της δυσκολίας
του να βγάλεις τα προς το ζην. Το μόνο που θα σε βοηθήσει είναι να συνεχίζεις να προσηλώνεσαι στον στόχο με τα μαθήματά σου και όταν τελειώσεις και το σχολείο να προσπαθήσεις να δουλέψεις για να βοηθήσεις και τον εαυτό σου και την οικογένειά σου στα πλαίσια
του εφικτού.  :(  αν πάλι πρέπει να γίνει κάτι άμεσα το επάγγελμα του πατέρα σου δεν αποφέρει τα βασικά και δεν φταίει εκείνος, γι'αυτό το λόγο θα πρέπει να ανταποκριθεί
η μητέρα σου και να ψάξει να βρει κάτι έστω να καθαρίζει σπίτια ή σκάλες ή να σιδερώνει, ας κάνει κάτι, μέχρι να μπορείς κι εσύ να βρεις κάτι μόλις αποφοιτήσεις.




Καταρχην θα θελα να σε ευχαριστησω κι εσενα μονο και μονο για τη βοηθεια που προσπαθεις να προσφερεις, ειναι ανεκτιμητο...Οσο για την ερωτηση σου σχετικα με τη μητερα μου, εχω να πω οτι δεν το κανει απο επιλογη. Μπορει να τη κατηγορω για οσα βλεπω και ακουω αλλα σ αυτο δε μπορω να της πω κατι...Ψαχνει η αληθεια ειναι διαρκως οτιδηποτε μπορει να κανει χωρις περιορισμους και μα/μου ή "δε μου κανει αυτη η δουλεια" κλπ, το προβλημα ειναι πως δεν βρισκει κατι. Εχει ξανα κανει κατι τετοιο στο παρελθον φροντιζοντας μια ηλικιωμενη κυρια (η οποια και απεβιωσε πριν καιρο) και μονιμως ψαχνει μηπως βρεθει κατι. Και 2ον, οσον αφορα τη συμπεριφορα της, η αληθεια ειναι πως ο πατερας μου ειναι ο παθητικος δεκτης της υποθεσης οπως πολυ σωστα διαπιστωσες διοτι δεν θελει να φτασει μεχρι εκει...Και 3ον, το αν εχει η μητερα μου συναισθηση των γεγονοτων πιστευω πως αληθευει. Κακα τα ψεμματα, φαινεται να ξερει τι συμβαινει γυρω της, το μονο ισως που δε μπορει να κατανοησει πληρως, ειναι το βαρος του πατερα μου, ο οποιος σε λιγα μονο χρονια βρεθηκε να μην εχει πλεον τιποτα. Και κοντα σ αυτον κι εμεις...Και το λεω αυτο χωρις φυσικα να θελω να πω οτι φταιει αποκλειστικα και μονο ο ιδιος, καθε αλλο, ο καθενας εχει κι ενα μεριδιο ευθυνης για καθε κατασταση...Κλεινοντας, σχετικα με το θεμα της δικης μου μελλοντικης εργασιας, το χω πει και στους ιδιους πως ακομη και αν περασω στη σχολη που θελω, το πρωτο πραγμα που θα κανω ειναι να βρω μια δουλεια για να μπορω να συντηρω τουλαχιστον τον εαυτο μου, αν οχι να και να συμβαλω στα οικονομικα της οικογενειας πισω...Αυτα...Συνεχιζω με τα μαθηματα μου αλλα η αληθεια ειναι πως ειναι το πλεον αποκαρδιωτικο να βλεπεις τετοια σκηνικα σε καθημερινη βαση...Καθε απαντηση που λαμβανω ειναι ενας μικρος τονος αισιοδοξιας μεσα στο απεραντο "μαυρο" που βλεπω εδω κι ενα χρονο, γι αυτο θα χαρω αν λαβω κι αλλες.....

Αποσυνδεδεμένος Christianella

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 5
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Η οικογενεια μου διαλυεται
« Απάντηση #5 στις: 11 Δεκέμβριος 2017, 10:52:07 μμ »
 Θέλω να πώ ότι η δύσκολη οικονομική κατάσταση δεν προεκυψε ξαφνικά.. πάντα υποθέτω ήταν δύσκολα τα πράγματα. Ειλικρινα ψαχνω τροπο να σε βοηθησω. Σίγουρα θα σε βοηθούσε κ κάποια σχέση με μια κοπέλα. Εύχομαι γρήγορα να βγείτε από το αδιέξοδο σύντομα. Απλά μην χάνεις την πίστη σου ειμαι σίγουρη πως κάτι θα βγει. και ο Θεός θα βοηθήσει.

Αποσυνδεδεμένος Stefania94

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 20
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Η οικογενεια μου διαλυεται
« Απάντηση #6 στις: 14 Δεκέμβριος 2017, 01:09:51 πμ »
Κώστα γεια σου κι απο μενα! Θεωρώ πως η μητέρα σου ρίχνει πολυ μεγαλο μέρος της ευθυνης στον πατερα σου...γι αυτό ειναι τοσο επιθετική απέναντι του...κατανοω πληρως το ποσό δύσκολο σου ειναι να διαχειριστείς κατι τέτοιο αλλα θα πρέπει να μείνεις προσηλωμένος στον στόχο σου...δυστυχως εχω περάσει κατι παρόμοιο και μπορώ να καταλάβω μέχρι ενα σημείο τη φάση στην οποία βρίσκεσαι...μην αφήσεις σε καμία περίπτωση τους στόχους σου...
I'm often silent when I'm screaming inside...

Αποσυνδεδεμένος Kostas Bel

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 6
  • Φύλο: Άντρας
Απ: Η οικογενεια μου διαλυεται
« Απάντηση #7 στις: 17 Δεκέμβριος 2017, 12:05:45 πμ »
Θέλω να πώ ότι η δύσκολη οικονομική κατάσταση δεν προεκυψε ξαφνικά.. πάντα υποθέτω ήταν δύσκολα τα πράγματα. Ειλικρινα ψαχνω τροπο να σε βοηθησω. Σίγουρα θα σε βοηθούσε κ κάποια σχέση με μια κοπέλα. Εύχομαι γρήγορα να βγείτε από το αδιέξοδο σύντομα. Απλά μην χάνεις την πίστη σου ειμαι σίγουρη πως κάτι θα βγει. και ο Θεός θα βοηθήσει.



Ναι ηταν οντως παντα δυσκολα, απλα οπως 9/10 ετσι κι εμεις τη "πατησαμε" λογω κρισης...Ως προς το θεμα μιας ενδεχομενης σχεσης δε θα ελεγα οχι απλα θα προτιμουσα να μη γινει κατι αυτη τη στιγμη αφενος εξαιτιας της ολης καταστασης γιατι πολλες φορες ειμαι τοσο χαλια και δε νομιζω οτι μου φταιει η οποια κοπελα και αφετερου επειδη μπορει κατι τετοιο να με αποσπασει απ το διαβασμα...μπορει και οχι, ποιος ξερει..? γενικοτερα ελπιζω να αλλαξουν τα πραγματα, απλα ειμαι κουρασμενος ψυχικα με ολα αυτα εδω και καιρο

Αποσυνδεδεμένος Kostas Bel

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 6
  • Φύλο: Άντρας
Απ: Η οικογενεια μου διαλυεται
« Απάντηση #8 στις: 17 Δεκέμβριος 2017, 12:09:38 πμ »
Κώστα γεια σου κι απο μενα! Θεωρώ πως η μητέρα σου ρίχνει πολυ μεγαλο μέρος της ευθυνης στον πατερα σου...γι αυτό ειναι τοσο επιθετική απέναντι του...κατανοω πληρως το ποσό δύσκολο σου ειναι να διαχειριστείς κατι τέτοιο αλλα θα πρέπει να μείνεις προσηλωμένος στον στόχο σου...δυστυχως εχω περάσει κατι παρόμοιο και μπορώ να καταλάβω μέχρι ενα σημείο τη φάση στην οποία βρίσκεσαι...μην αφήσεις σε καμία περίπτωση τους στόχους σου...

Οπως σε οσους μεχρι τωρα εδωσαν μια απαντηση, θα πω ενα μεγαλο ευχαριστω και σε σενα, διοτι οπως ξαναεγραψα καθε απαντηση θεωρω πως ειναι κατι καλο για μενα και χαιρομαι που υπαρχουν ατομα που δυνανται να κατανοησουν εστω και λιγο τις καταστασεις που αντιμετωπιζω, ειδικα εσενα που μου λες οτι εχεις πανω-κατω παρομοια βιωματα...Και φυσικα θα κρατησω τη συμβουλη σου (οπως και των υπολοιπων) να μην αφησω τους στοχους μου. Η πραγματικοτητα δυσκολα αλλαζει πλεον, εγω ομως δεν θα "σκοτωσω" το μελλον μου...

Αποσυνδεδεμένος jimb

  • psycho
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 8800
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Thoughtful
    Thoughtful
    • το στεκι σας :)
Απ: Η οικογενεια μου διαλυεται
« Απάντηση #9 στις: 17 Δεκέμβριος 2017, 12:23:41 μμ »
κωστα γεια και απο μενα,
θα σου απαντησω οπως απαντω σε καθε νεο στην ηλικια σου με προβληματα ιδια η παρομοια με το δικο σου.

Βρισκεσε σε ενα κρισιμο σταυροδρομι οποτε αναλογα το αποτελεσμα της προσπαθειας σου θα ειναι και το αποτελεσμα πουβθα εχεις οχι εκεινη την στιγμη μονο αλλα ισως για τονυπολοιπο της ζωης σου.

Καταλαβαινειςνλοιπον ποσο σημαντικο ειναι οι θυσιες και η συγκεντρωση που πρεπει να εχεις.
Μην ασχολεισαι ουτε με καυγαδες γονεων ουτε με τιποτα αλλο περα απο τον αγωνα σου.
Ευκολο να το λες δυσκολο να το κανεις? σωστο αλλα μερικες φορες δεν εχει σημασια η δυσκολια σε κατι αλλα η υποχρεωση στον εαυτο μας να πετυχουμε.
Τον σεπτεμβρη αν ολα πανε καλα, μπορεις να ξεσπασεις και να πεις τις αληθειες σου που σημερα εχουν κλειστα αυτια.
"Θέλω να μου εξηγηθούν τα πάντα. Και ο Λόγος είναι αδύναμος μπροστά στην κραυγή της καρδιάς"

 

SimplePortal 2.3.2 © 2008-2010, SimplePortal
Sorry, the copyright must be in the template.
Please notify this forum's administrator that this site is missing the copyright message for SMF so they can rectify the situation. Display of copyright is a legal requirement. For more information on this please visit the Simple Machines website.
Web Directory