Αποστολέας Θέμα: H Πολιτική διάσταση κινήσεων αυτοβοηθείας ανθρώπων με ψυχωσική εμπειρία  (Αναγνώστηκε 4871 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος jimb

  • psycho
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 9234
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Thoughtful
    Thoughtful
    • το στεκι σας :)


Του Peter Lehmann

Βιογραφικο απο την σελιδα του,


Πέτερ Λέμαν: γενν. 1950 στη Γερμανία. Σπουδές στην Κοινωνική Εργασία στο Βερολίνο. Ο ίδιος κατά τη δεκαετία του 1970 «θύμα» της ιδρυματικής ψυχιατρικής, από την οποία απομακρύνθηκε αυτοβούλως, όπως το ίδιο σταμάτησε και με επιτυχία έως σήμερα κάθε είδους φαρμακευτική αγωγή. Από το 1980 ανέλαβε πρωτοβουλίες σε διάφορα επίπεδα για το «στήσιμο» των πρώτων ομάδων αυτοβοήθειας στο Βερολίνο, οι οποίες ανέπτυξαν γρήγορα έντονα πολιτικό αντιψυχιατρικό λόγο. Από το 1989 ιδρυτικό μέλος του «Συλλόγου για προστασία από την ψυχιατρική βία» (Verein zum Schutz vor psychiatrischer Gewalt e.V.), από το 1991 ιδρυτικό μέλος «Ευρωπαϊκού Δικτύου πρώην χρηστών και επιζώντων της ψυχιατρικής» (ENUSP).Από το 1990 μέλος της συντακτικής επιτροπής του βρετανικού επιστημονικού περιοδικού Journal of Critical Psychology, Counselling and Psychotherapy. Από το 1994 μέχρι το 2000 μέλος του Δ.Σ. της γερμανικής «Συνομοσπονδίας Ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία» (Bundesverbands Psychiatrie-Erfahrener e.V. (BPE)). Από το 1997 μέχρι το 1999 μέλος της ειδικής επιτροπής Mental Health Europe, ευρωπαϊκό παρακλάδι της «παγκόσμιας συνομοσπονδίας για την ψυχική υγεία» (World Federation for Mental Health). Από το 1997 μέχρι το 1999 πρόεδρος Δ.Σ. της ENUSP, από το 2004 μέλος Δ.Σ. με την ευθύνη των οργανώσεων της βορειοανατολικής Ευρώπης (Γερμανία, Λετονία, Εσθονία, Λιθουανία, Πολωνία, Ρωσία), από τον Ιανουάριο του 2002 έως τον Ιούλιο του 2004 γενικός γραμματέας της ENUSP. Ιδρυτικό μέλος και συμμετοχή σε πολυάριθμες ακόμα πρωτοβουλίες. Σήμερα συγγραφέας βιβλίων, εκδότης και έμπορος βιβλίων ψυχοκοινωνικού περιεχομένου στο Βερολίνο.

Δημοσιεύσεις:

    *

      Εναλλακτικές λύσεις πέρα από τη ψυχιατρική (Alternatives Beyond Psychiatry), εκδόθηκε το 2007 με συν-εκδότη τον Peter Stastny
    *

      Βγαίνοντας από τα ψυχοφάρμακa: Εμπειρίες επιτυχημένης διακοπής νευροληπτικών, αντικαταθλιπτικών, λιθίου, καρβαμαζεπίνης και αγχολυτικών [στην ελληνική γλώσσα], εκδ. 2008, επιμέλεια από κοινού με Άννα Εμμανουηλίδου)


http://www.peter-lehmann.de/greek.htm

"Θέλω να μου εξηγηθούν τα πάντα. Και ο Λόγος είναι αδύναμος μπροστά στην κραυγή της καρδιάς"

Αποσυνδεδεμένος jimb

  • psycho
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 9234
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Thoughtful
    Thoughtful
    • το στεκι σας :)
TVXS| Peter Lehmann









Peter Lehmann
H Πολιτική διάσταση κινήσεων αυτοβοηθείας ανθρώπων με ψυχωσική εμπειρία



Mετφρ. Aπó τα αγγλικά Άννα Eµµανoυηλίδoυ

H ιστoρία τoυ «Eυρωπαϊκoύ ∆ικτύoυ πρώην χρηστών και επιζησάντων της ψυχιατρικής»
(ENUSP)
To ENUSP είναι µια πρωτoβoυλία πoυ απoσκoπεί στo να πρoσφέρει σε (πρώην) χρήστες
και επιζήσαντες της ψυχιατρικής ένα µέσo για να επικoινωνήσoυν, να ανταλλάξoυν γνώµες,
απóψεις και εµπειρίες, µε σκoπó την αµoιβαία στήριξή τoυς στoν πρoσωπικó, πoλιτικó και
κoινωνικó τoυς αγώνα ενάντια στoν απoκλεισµó, την αδικία και τo στιγµατισµó στις
πoλιτισµένες µας κoινωνίες. ∆ε διακρίνoυµε τoυς ανθρώπoυς ανάλoγα µε τη διάγνωσή τoυς, αν
αυτή είναι ψύχωση ή κατάθλιψη. Yπάρχoυν µóνo χρήστες και επιζήσαντες απó την ψυχιατρική,
πoυ δεν είναι πεπεισµένoι óτι τo ψυχιατρικó διαγνωστικó σύστηµα είναι επιστηµoνικó, και
θεωρoύν πως πρóκειται µάλλoν για ένα ιδεoλoγικó σύστηµα πεπoιθήσεων.
To ENUSP είναι η µóνη oργάνωση oµπρέλα σε ευρωπαϊκó επίπεδo, πoυ ενoπoιεί µεταξύ
άλλων εθνικές oργανώσεις (πρώην) χρηστών και επιζησάντων της ψυχιατρικής της ευρωπαϊκής
Hπείρoυ, ώστε να πρoωθήσει µια άµεση εκπρoσώπηση ανθρώπων πoυ έχoυν χρησιµoπoιήσει
στo παρελθóν ή χρησιµoπoιoύν σήµερα ψυχιατρικές υπηρεσίες. Bασικóς στóχoς τoυ δικτύoυ
είναι η συµµετoχή σ’ αυτó τóσo των χρηστών, óσo και των επιζησάντων απó την ψυχιατρική απ’
óλη την Eυρώπη.

H ιστoρία τoυ δικτύoυ ξεκινά τo 1990, óταν γεννήθηκε στην Oλλανδία η πρωτoβoυλία
διαµóρφωσης ενóς δικτύoυ συλλóγων πρώην ψυχιατρικών ασθενών απó διάφoρες ευρωπαϊκές
χώρες. To 1998 τo δίκτυo αναγνωρίστηκε νoµικά και απó τóτε έχει εξελιχθεί σε µια oµoσπoνδία
oργανώσεων (πρώην) χρηστών και επιζησάντων της ψυχιατρικής.
Στo παρελθóν τo δίκτυo oργάνωσε πέντε ευρωπαϊκά συνέδρια (τo 1991 στo Zandvoort
της Oλλανδίας, τo 1994 στo Elsinore της ∆ανίας, τo 1997 στo Reading της Aγγλίας, τo 1999
στo Λoυξεµβoύργo και τo 2004 στo Vejle). Στo Vejle αυτή τη χρoνιά έλαβαν µέρoς σε ένα κoινó
συνέδριo µε τo παγκóσµιo δίκτυo (πρώην) χρηστών και επιζησάντων της ψυχιατρικής περίπoυ
200 εκπρóσωπoι απó 50 χώρες, µεταξύ των oπoίων και η Eλλάδα. Mια αναφoρά στo συνέδριo
µπoρεί να βρει κανείς στo διαδίκτυo κάτω απó τη διεύθυνση www.enusp.org/congresses/vejle/index.htm




Στóχoι και αντικείµενo

To Eυρωπαϊκó ∆ίκτυo απoσκoπεί στην πρoώθηση των ανθρώπινων δικαιωµάτων
(πρώην) χρηστών και επιζησάντων της ψυχιατρικής, στoν αγώνα για τη δηµιoυργία
εναλλακτικών στην ψυχιατρική θεσµών και στην oργάνωση της αντίστασης ενάντια σε
καταχρήσεις εκ µέρoυς ιδρυµάτων ή ατóµων. Στo πρώτo ευρωπαϊκó συνέδριo υιoθετήθηκαν oι
παρακάτω αρχές :

To ευρωπαϊκó δίκτυo είναι εναντίoν κάθε µoνóπλευρης πρoσέγγισης και αντίθετo µε τoν
κoινωνικó στιγµατισµó εκδηλώσεων πνευµατικής και ψυχικής δυσπραγίας, της τρέλας,
τoυ ανθρώπινoυ πóνoυ, καθώς και µη συµβατικών συµπεριφoρών. Στóχoς τoυ είναι να
υπoστηρίξει (πρώην) χρήστες και επιζήσαντες της ψυχιατρικής στην αυτoνóµησή τoυς
και στην ανάληψη της ευθύνης για αυτoκαθoρισµó και αυτoδιάθεση. Σ’ αυτή την πoρεία
έχει δoθεί πρoτεραιóτητα στoυς παρακάτω τoµείς:
Aνάληψη δράσης ενάντια σε κάθε µoρφή κoινωνικής διάκρισης ανθρώπων πoυ έχoυν
υπάρξει υπoκείµενα τoυ ψυχιατρικoύ συστήµατoς, µέσα και έξω απó τo σύστηµα
ψυχικής υγείας.

Yπoστήριξη για την ανάπτυξη oµάδων (πρώην) χρηστών και επιζησάντων σ’ óλη την
Eυρώπη, µε έµφαση στις χώρες, óπoυ δεν υπάρχει ακóµα καµιά oργάνωση.
∆ηµιoυργία και υπoστήριξη νέων εναλλακτικών στo ψυχιατρικó σύστηµα δoµών και η
συλλoγή και διάχυση της πληρoφoρίας στις υπάρχoυσες δoµές
Πρoσπάθεια επηρεασµoύ και αλλαγών στo παρóν ψυχιατρικó σύστηµα.


Στo σηµείo αυτó η ENUSP συµπoρεύεται µε την Eυρωπαϊκή Eπιτρoπή και την
Παγκóσµια Oργάνωση Yγείας, oι oπoίες υπoστηρίζoυν, τoυλάχιστoν στα χαρτιά, óτι «η
ανάπτυξη νεωτερικών και συναινετικών πoλιτικών στoν τoµέα της ψυχικής υγείας, σε
συνεργασία µε óλoυς τoυς συµµετέχoντες, χρήστες και πρóσωπα πoυ τoυς φρoντίζoυν, τoυς
στηρίζoυν και εµπλέκoνται στη θεραπεία τoυς (carers), και µε σεβασµó απέναντι στις µη
κυβερνητικές oργανώσεις και στις ενώσεις πoλιτών» απoτελεί την αρχή-κλειδί και κεντρικó
κoινó στóχo και στρατηγική στην πρoώθηση της ψυχιατρικής φρoντίδας. Aυτó απoφασίστηκε
στην Eπιτρoπή Συναίνεσης «Πρoώθηση της ψυχικής υγείας και τoυ συστήµατoς ψυχικής υγείας:
συνάντηση συνεργασίας τoυ Παγκóσµιoυ Oργανισµoύ Yγείας και της Eυρωπαϊκής Eπιτρoπής»,
στις Bρυξέλλες 22-24 Aπριλίoυ 1999 (www.enusp.org/documents/concensus.htm).
Άλλες αρχές-κλειδιά, επίσης σηµαντικές, ήταν η ανάπτυξη πρoσεγγίσεων ενάντια στo
στιγµατισµó και υπέρ της πρoώθησης της αυτoβoήθειας, καθώς και η εξέλιξη της σχετικής
νoµoθεσίας, ώστε να ενισχυθoύν τα ανθρώπινα δικαιώµατα, µε έµφαση στην ελευθερία της
επιλoγής. Θα ήµoυν ευτυχής να έβλεπα κάπoιες απ’ αυτές τις αρχές να εφαρµóζoνται και στην
Eλλάδα. Aν φυσικά έχoυµε ανθρώπινα δικαιώµατα, óπως óλα τα υπóλoιπα ανθρώπινα
πλάσµατα, γιατρoί και άλλoι επαγγελµατίες πρέπει να χάσoυν ένα µέρoς της εξoυσίας και της
επιρρoής τoυς, να τις µoιραστoύν µαζί µας - τo ίδιo και τoυς oικoνoµικoύς τoυς πóρoυς.
To Eυρωπαϊκó ∆ίκτυo πρoσπαθεί να επηρεάσει πoλιτικές σε ένα ευρωπαϊκó επίπεδo και
διατηρεί επαφές µε άλλες διεθνείς oργανώσεις, πoυ είναι ενεργές στo πεδίo της ψυχικής υγείας.
Tέτoιες είναι: η Παγκóσµια Oργάνωση Yγείας, η Eυρωπαϊκή Ένωση, τo ευρωπαϊκó φóρoυµ
αναπηρίας, η oργάνωση Ψυχική Yγείας Eυρώπης (πρώην περιφερειακó συµβoύλιo της
παγκóσµιας συνoµoσπoνδίας για την ψυχική υγεία) κ.λπ.
H σηµερινή κατάσταση διαφέρει απó χώρα σε χώρα και απó oργάνωση σε oργάνωση.
« Τελευταία τροποποίηση: 24 Ιανουάριος 2011, 02:07:13 μμ από NDUV »
"Θέλω να μου εξηγηθούν τα πάντα. Και ο Λόγος είναι αδύναμος μπροστά στην κραυγή της καρδιάς"

Αποσυνδεδεμένος jimb

  • psycho
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 9234
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Thoughtful
    Thoughtful
    • το στεκι σας :)
H πoλιτική της ENUSP


H έννoια της ενδυνάµωσης (empowerment) είναι η λέξη-κλειδί, πoυ απoδίδει µε τoν
καλύτερo δυνατó τρóπo τα συµφέρoντα των (πρώην)χρηστών και επιζησάντων της ψυχιατρικής.
O óρoς Empowrement πρoέρχεται απó τoν αµερικάνικo χώρo και µπoρεί να συσχετιστεί µε τις
έννoιες τoυ αυτoκαθoρισµoύ και της αυτoδιάθεσης. (Πρώην) χρήστες και επιζήσαντες της
ψυχιατρικής πρέπει να έχoυν ή να ξανακερδίσoυν την εξoυσία πάνω στην ίδια τoυς τη ζωή, να
έχoυν πρóσβαση στην πληρoφoρία και σε oικoνoµικoύς πóρoυς και να απoκτήσoυν δική τoυς
φωνή. H ενδυνάµωση είναι η βάση για την πρóληψη ψυχικών δυσλειτoυργιών και για την
πρoώθηση της ψυχικής υγείας.
Λίγα περισσóτερα για τoυς óρoυς: o óρoς «χρήστες της ψυχιατρικής» αναφέρεται σε
πρóσωπα, τα oπoία έχoυν κατά κύριo λóγo θετική εµπειρία απó την ψυχιατρική, µε την έννoια
óτι νιώθoυν πως βoηθήθηκαν σε κάπoιo βαθµó. O óρoς «επιζήσαντες» αντίθετα αναφέρεται σ´
αυτoύς, πoυ κατά κύριo λóγo έχoυν βιώσει την εµπειρία στα ψυχιατρεία ως κίνδυνo για την
υγεία τoυς.


Aυτoί oι oρισµoί συχνά παρεξηγoύνται: τo να «επιζήσεις της ψυχιατρικής» δε σηµαίνει
πως υπoνoείται κάπoια κατηγoρία πρoς τoυς ψυχιάτρoυς, πως πρoσπαθoύν συνειδητά να
σκoτώσoυν τoυς ανθρώπoυς. Σηµαίνει óµως óτι διαγνώσεις óπως σχιζoφρένεια ή ψύχωση έχoυν
άµεσα ένα καταθλιπτικó και στιγµατιστικó απoτέλεσµα, πoυ oδηγεί στην αυτoπαραίτηση και τη
χρóνια ιδρυµατoπoίηση. Σηµαίνει επίσης óτι η επίδραση φαρµάκων óπως τα νευρoληπτικά, η
óψιµη δυσκινησία, δυστoνικές ή επιληπτικές κρίσεις και πoλλά άλλα, µπoρoύν να είναι ένας
πραγµατικóς κίνδυνoς για την υγεία και τη ζωή αυτών πoυ τα παίρνoυν, ώστε αυτoί oι άνθρωπoι
να πρέπει να καταβάλoυν πρoσπάθεια για να επιβιώσoυν. Πιστέψτε µε, ξέρω για τι πράγµα
µιλώ.


Mιλώντας σήµερα εκ µέρoυς της ENUSP oφείλω oπωσδήπoτε να τoνίσω τo óτι στoυς
κóλπoυς της αντιπρoσωπεύεται ένα πλατύ φάσµα διαφoρετικών oργανώσεων απó ανατoλή και
δύση, βoρρά και νóτo και απó διαφoρετικές εθνικóτητες. H ENUSP είναι µια δηµoκρατική και
αυτóνoµη oργάνωση, η oπoία συµπεριλαµβάνει oργανώσεις απó óλες τις ευρωπαϊκές χώρες,
ακóµα και απ’ αυτές πoυ δεν έχoυν µπει ακóµα στην ευρωπαϊκή ένωση.
Eµείς, πoυ διαφωνoύµε µε τη συµβατική έννoια της ψυχικής αρρώστιας και την
αναγκαιóτητα της χρήσης συνθετικών ψυχoφαρµάκων – ιδιαίτερα óταν συνιστώνται για
µακρoχρóνια λήψη ή και για óλη τη ζωή - δεν κλείνoυµε τα µάτια µας, oύτε αρνoύµαστε τα
πραγµατικά πρoβλήµατα πoλλών ανθρώπων. H άπoψή µoυ είναι, και σ’ αυτó τo σηµείo
συµφωνώ µε τoν Karl Bach Jensen, πρóεδρo τoυ Παγκóσµιoυ ∆ικτύoυ (πρώην) Xρηστών και
Eπιζησάντων της ψυχιατρικής, óτι oι άνθρωπoι δεν πρέπει να κλειδώνoνται και να
εγκαταλείπoνται µóνoι, óταν τρελαίνoνται ή χάνoυν τoν εαυτó τoυς. Ένα θεµελιώδες
χαρακτηριστικó αναγκαίων εναλλακτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας θα έπρεπε να είναι τo να
βoηθoύν τoυς ανθρώπoυς να χειρίζoνται και να αντιµετωπίζoυν τα πρoβλήµατά τoυς, µέσα απó
τη χρήση αµoιβαίων διαδικασιών µάθησης, υπoστήριξης απó ανθρώπoυς µε την ίδια εµπειρία,
µέσα απó νoµική στήριξη, εναλλακτική ιατρική, καλή διατρoφή, φυσικoύς τρóπoυς θεραπείας,
πνευµατικές τεχνικές κλπ. Για παράδειγµα η εναλλακτική φαρµακευτική γνωρίζει πoλλά για
βóτανα και oµoιoπαθητικά φάρµακα, πoυ µπoρoύν να βoηθήσoυν τo σώµα και τo πνεύµα σας να
χαλαρώσoυν και να ξανακερδίσoυν την ισoρρoπία τoυς.




Παρoύσα κατάσταση-εµπλoκή των χρηστών


H πραγµατικóτητα διαφέρει πoλύ απó αυτή την αρχή της συµµετoχής στη διαδικασία
λήψης απoφάσεων, σε σχέση µε τη λήψη ψυχoφαρµάκων. H εµπλoκή πoυ έχoυν σήµερα oι
χρήστες σ’ αυτή τη διαδικασία είναι να ανoίγoυν τo στóµα τoυς και να καταπίνoυν τα
διατεταγµένα φάρµακα ή να τείνoυν τα oπίσθιά τoυς για την πρoγραµµατισµένη ένεση. ∆εν
υπάρχει καµιά εµπλoκή και συµµετoχή τoυς στη λήψη απoφάσεων, είτε πρóκειται για τα
ψυχιατρικά φάρµακα, είτε για απoφάσεις σχετικές µε την πρoσωπική τoυς ζωή. Mια πλήρης και
κατανoητή ενηµέρωση, πoυ απoτελεί τη βάση oπoιασδήπoτε σoβαρά εννooύµενης εµπλoκής,
είναι απλά ανύπαρκτη. Tα ψυχιατρικά φάρµακα δίνoνται συχνά παρά τη θέληση τoυ
ενδιαφερóµενoυ, ή µε άσκηση σωµατικής βίας και τη χρήση απειλών. Oι λεγóµενoι ψυχιατρικoί
ασθενείς αντιµετωπίζoνται µóνo ως «περιπτώσεις» µε δύo έννoιες: ως αντικείµενα θεραπείας,
και ως περιπτώσεις µε την έννoια ενóς κoυτιoύ, γεµισµένoυ µε άρρωστα γoνίδια και
διαταραγµένoυς νευρoδιαβιβαστές, µε έναν εγκέφαλo πoυ λειτoυργεί σαν χηµικó εργαστήριo,
πoυ ρεγoυλάρει τo σώµα και τo πνεύµα σαν µηχανή, πoυ óµως βρίσκεται πρoς τo παρóν εκτóς
ελέγχoυ.


Ήδη απó τo 1997 η ENUSP έχει κάνει µια σειρά απó πρoτάσεις συνεργασίας, óταν µας
ζητήθηκε η θέση µας απó την oµάδα εργασίας της Παγκóσµιας Oργάνωσης Yγείας «Έλεγχoς
πoιóτητας στo σύστηµα ψυχικής υγείας». Mπoρείτε να διαβάσετε τις πρoτάσεις στo περιoδικó
“Current Opinion in Psychiatry”, No 1, 1999, óπoυ δηµoσιεύτηκαν τα σχóλια στη διακήρυξη της
Mαδρίτης.
Παραθέτω µερικές απ’ αυτές τις πρoτάσεις (www.enusp.org/documents/curr_opinion.htm).
Πρέπει να είναι γνωστó στις ψυχιατρικές επιστηµoνικές εταιρείες, αν είναι αναγκαίo και
µε µετατρoπές νoµoθετικoύ χαρακτήρα, óτι είναι υπoχρεωτικó να γίνoνται σεβαστές oι
επιθυµίες και oδηγίες των άµεσα ενδιαφερóµενων σχετικά µε θεραπείες, πoυ oι ίδιoι
επιθυµoύν και άλλες πoυ δεν επιθυµoύν.
Πρoστασία µας απó αυθαίρετoυς ιατρικoύς χειρισµoύς πάνω µας
H ελευθερία επιλoγής ως κριτήριo πoιóτητας των παρεχoµένων υπηρεσιών
Aνάπτυξη εναλλακτικών υπηρεσιών για (πρώην) χρήστες και επιζήσαντες της
ψυχιατρικής, oι oπoίoι έχoυν ήδη κακές εµπειρίες µε την υπάρχoυσα ψυχιατρική
πραγµατικóτητα ή πoυ αµφισβητoύν την ικανóτητα και την αρµoδιóτητα της ιατρικής να
λύσει ψυχoλoγικά πρoβλήµατα κoινωνικής φύσης.


Xρηµατoδóτηση της αυτoβoήθειας και εναλλακτικών πρoγραµµάτων, µε κατάλληλη
διανoµή τoυ διαθέσιµoυ χρήµατoς.
Eµπλoκή των (πρώην) χρηστών και επιζησάντων της ψυχιατρικής και αναγνώριση της
πoλύτιµης εµπειρίας τoυς σε óλα τα επίπεδα λήψης απoφάσεων, διoίκησης, εκπαίδευση
και έρευνας.
Λυπάµαι ειλικρινά πoυ πρέπει να αναφέρω óτι η Eυρωπαϊκή Eπιτρoπή απoφάσισε τo 2004 να
συνεχίσει την πoλιτική απóρριψης της αίτησης της ENUSP για την ανάληψη πρoγραµµάτων
ενάντια στις διακρίσεις, µε την αιτιoλoγία óτι η ENUSP είναι µια oργάνωση µε µικρά έσoδα,
πράγµα πoυ σηµαίνει, óχι αρκετά πλoύσια, ώστε να λάβει υπoστήριξη. Tην oικoνoµική ενίσχυση
για αυτó τo πρóγραµµα την πήρε τελικά µια oργάνωση επαγγελµατιών µε έµφαση σε
oργανωτικές µεταβλητές. Πρóκειται για χρήµατα πoυ ήταν πρooρισµένα απoκλειστικά για
oργανώσεις ανθρώπων µε ψυχoκoινωνική αναπηρία ή µε τoν óρo να εµπλακoύν σε
απoφασιστικó βαθµó τέτoιες oργανώσεις σε σώµατα και επιτρoπές λήψης απoφάσεων
"Θέλω να μου εξηγηθούν τα πάντα. Και ο Λόγος είναι αδύναμος μπροστά στην κραυγή της καρδιάς"

Αποσυνδεδεμένος jimb

  • psycho
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 9234
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Thoughtful
    Thoughtful
    • το στεκι σας :)
∆ράσεις ενάντια στις διακρίσεις


Σε ένα απó τα πρoγράµµατα ενάντια στις διακρίσεις έλαβε µέρoς η ENUSP και έκανε
πρoτάσεις για τo πώς µπoρεί να βελτιωθεί η κατάσταση ανθρώπων µε ψυχoκoινωνική αναπηρία,
χρηστών ή επιζησάντων της ψυχιατρικής ή óπως αλλιώς θέλει να τoυς oνoµάσει κανείς. To
πρóγραµµα δράσης «∆ιακρίσεις πoυ αντιµετωπίζoυν άνθρωπoι µε ψυχoκoινωνική αναπηρία στις
υπηρεσίες υγείας» oργανώθηκε στo πλαίσιo των κoινoτικών πρoγραµµάτων δράσης για τη µάχη
κατά των διακρίσεων 2001-2006 και χρηµατoδoτήθηκε απó την Eυρωπαϊκή Eπιτρoπή Eργασίας
και Koινωνικών Yπoθέσεων. O γενικóς σκoπóς ήταν να αυξηθεί η ευαισθητoπoίηση τoυ κoινoύ
γύρω απó θέµατα διακρίσεων πoυ αντιµετωπίζoυν άνθρωπoι µε πρoβλήµατα ψυχικής υγείας στις
υπηρεσίες υγείας και να αναπτυχθoύν στρατηγικές καταπoλέµησής τoυς.
(www.enusp.org/documents/harassment/recommendations.htm)
Oι συστάσεις πoυ έγιναν βασίστηκαν στις απóψεις των περιφερειακών oµάδων και στo
Eυρωπαϊκó ∆ίκτυo (πρώην) Xρηστών και Eπιζησάντων της Ψυχιατρικής και εµπνεύστηκαν απó
τα απoτελέσµατα των εργασιών των oµάδων εργασίας πoυ είχαν λειτoυργήσει τoν πρώτo χρóνo
µε (πρώην) χρήστες και επιζήσαντες της ψυχιατρικής και επαγγελµατίες ψυχικής υγείας.
To απoτέλεσµα της έρευνας τoυ πρoγράµµατoς ήταν óτι oι άνθρωπoι πoυ
αντιµετωπίζoυν πρoβλήµατα ψυχικής υγείας αντιµετωπίσoυν κoινωνικó µίσoς και διακρίσεις
καθηµερινά σε διάφoρoυς τoµείς της ζωής τoυς. Aυτó µειώνει την πιθανóτητα ίασης και
ενσωµάτωσή τoυς στην κoινωνία.


Γι’ αυτó, πριν συνoψίσoυµε τις διάφoρες πρoτάσεις, πρέπει να δoθεί έµφαση στη
σπoυδαιóτητα πoυ έχει η συµµετoχή (πρώην) χρηστών και επιζησάντων της ψυχιατρικής στη
διατύπωση των κριτηρίων µέτρησης. H σύσταση ήταν, τo εναρκτήριo σηµείo να είναι η
συµµετoχή των ανθρώπων πoυ αντιµετωπίζoυν τo µίσoς και τις διακρίσεις και oνoµάζoνται
ψυχικά άρρωστoι ή άνθρωπoι µε ψυχικά πρoβλήµατα στoν ίδιo τoν αγώνα ενάντια στις
διακρίσεις σε διάφoρα επίπεδα. H γνώση και η ειδίκευση πoυ µπoρoύν να πρoσφέρoυν σ’ αυτά
τα θέµατα είναι µoναδική και ανυπoλóγιστης αξίας. Γι’ αυτó και oι µετρήσεις σε σχέση µε τις
διακρίσεις πρέπει να γίνoυν απ’ αυτoύς τoυς ίδιoυς, πoυ υπoφέρoυν απó αυτή την κατάσταση,
εκτóς απó τoυς λεγóµενoυς ειδικoύς ή επαγγελµατίες. To µóτo «τίπoτα για µας χωρίς εµάς» τoυ
ευρωπαϊκoύ χρóνoυ 2003 για άτoµα µε αναπηρίες πρέπει να γίνει πράξη.
Όσoι συµµετείχαν στo πρóγραµµα πρóτειναν την ανάπτυξη στρατηγικών αλλαγής
στάσεων και συµπεριφoράς τoυ γενικoύ κoινoύ και ειδικóτερα των εργαζoµένων στo χώρo της
υγείας. Για να µειωθεί ή να ελαχιστoπoιηθεί τo µίσoς και oι διακρίσεις πρέπει να αναπτυχθεί µια
σειρά απó «καλές πρακτικές», στάνταρτ φρoντίδας και νóµoι πάνω στην ισóτητα σε θέµατα
θεραπείας, και óλ’ αυτά να κατoχυρωθoύν επίσηµα.
Eπαρκής χρηµατoδóτηση, συµµετoχή στα oργανωτικά και υπoστήριξη απó πoλιτικoύς
είχαν θεωρηθεί πρoϋπoθέσεις για την εφαρµoγή αυτών των συστάσεων.



1. ∆HMIOYPΓIA MIAΣ ANTIΣTOIXHΣ ∆HMOΣIAΣ EIKONAΣ (IMAGE)

Kρίνεται αναγκαία για να βελτιωθεί στη συνείδηση τoυ κoινoύ η αντίληψη πoυ έχoυν για
ανθρώπoυς µε πρoβλήµατα ψυχικής υγείας. Mελλoντικóς στóχoς είναι η ανάπτυξη αντίστoιχων
πρoγραµµάτων για δηµoσιoγράφoυς και για τα σχoλεία, ώστε να αλλάξει η γενική συµπεριφoρά
και oι στάσεις, στις ευρωπαϊκές χώρες.

2. ΠPOΩΘHΣH TOY KINHMATOΣ TΩN (ΠPΩHN) XPHΣTΩN KAI EΠIZHΣANTΩN THΣ
ΨYXIATPIKHΣ

Πρέπει να πρoωθηθεί τo κίνηµα των (πρώην) χρηστών και επιζησάντων της ψυχιατρικής.
Πρέπει να συµµετέχoυν, να υπoστηρίζoυν και να ενισχύoυν καµπάνιες και διαδικασίες
απoφάσεων σε óλα τα επίπεδα, ειδικά στo επίπεδo των oργανώσεων επαγγελµατιών και
πoλιτικών oργανισµών. Mια απoτελεσµατική συµµετoχή εκπαιδευµένων (πρώην) χρηστών και
επιζησάντων της ψυχιατρικής στην έρευνα είναι επίσης oυσιώδης για την ανάπτυξη κριτηρίων
πoιóτητας.
Πρέπει να υπάρξει χρηµατoδóτηση και πoλιτική υπoστήριξη στα παρακάτω σηµεία:
∆ωρεάν πρoγράµµατα εκπαίδευσης για (πρώην) χρήστες και επιζήσαντες της
ψυχιατρικής, ώστε να απoκτήσoυν τις δεξιóτητες πρoστασίας τoυ εαυτoύ τoυς απó τις
διακρίσεις, ως εργαζóµενoι σε óλα τα επίπεδα, και η δυνατóτητα να γίνoυν oι ίδιoι
εκπαιδευτές σε πρoγράµµατα καταπoλέµησης τoυ κoινωνικoύ µίσoυς και των
διακρίσεων.
Aπoτελεσµατική εκπρoσώπηση (πρώην) χρηστών και επιζησάντων της ψυχιατρικής
πρoσωπικά ή ως εργαζoµένων σε κέντρα αντιµετώπισης κρίσεων, συµβoυλευτικά
κέντρα, δηµóσιες σχέσεις, ερευνητικά πρoγράµµατα, συνέδρια, δικτύωση και διεθνής
ανταλλαγή µε oργανισµoύς πoυ εκπρoσωπoύν (πρώην) χρήστες και επιζήσαντες της
ψυχιατρικής.
Yπoστήριξη πρωτoβoυλιών αυτoβoήθειας, τoπικά κέντρα αυτoβoήθειας και στέκια
συνάντησης.




3, EYAIΣΘHTOΠOIHΣH KAI EKΠAI∆EYΣH EΠAΓΓEΛMATIΩN ΣE KOINΩNIKOYΣ XΩPOYΣ KAI XΩPOYΣ YΓEIAΣ



H εµπειρία διακριτικής µεταχείρισης και ρατσισµoύ ειδικά στoυς χώρoυς της υγείας
είναι ιδιαίτερα σηµαντική, óχι µóνo γιατί oι αντίστoιχoι επαγγελµατίες είναι αυτoί πoυ
εµπλέκoνται άµεσα στη θεραπεία των ανθρώπων µε κάπoιo πρóβληµα ψυχικής υγείας, αλλά και
γιατί αυτoύ τoυ είδoυς η διακριτική µεταχείριση περνάει συχνά απαρατήρητη ή χωρίς καµιά
δυνατóτητα αντίστασης.
H εµπειρία και η oπτική των χρηστών και επιζησάντων τoυ ψυχιατρικoύ συστήµατoς θα
πρέπει να συµπεριλαµβάνεται σε óλα τα στάδια εκπαίδευσης των επαγγελµατιών ψυχικής
υγείας, ώστε να εξoικειωθoύν µε αυτή την εµπειρία, η oπoία διαφέρει απó τη δική τoυς.
Στη βασική εκπαίδευση των επαγγελµατιών ψυχικής υγείας πρέπει επίσης να δoθεί
µεγαλύτερη πρoσoχή στην άσκηση επικoινωνιακών δεξιoτήτων µε κέντρo τoν ασθενή, ώστε να
ανακαλύψει κανείς τις ανάγκες, τις επιθυµίες, τα αιτήµατα και τις ανησυχίες τoυ, και να
φτάσoυµε σε µια συµφωνία σχετικά µε τo περιεχóµενo και τις διαδικασίες ενóς συστήµατoς
φρoντίδας. Tα ιδρύµατα και oι σχετικoί θεσµoί θα πρέπει να πρoάγoυν µια πoλιτική, η oπoία να
πρoϋπoθέτει, να στηρίζει και να πρoτείνει µια στάση, πoυ έχει κέντρo τoν ασθενή. H νoµoθεσία
oφείλει απó την πλευρά της να διασφαλίσει ένα θετικó εργασιακó περιβάλλoν, µε
ικανoπoιητικoύς oικoνoµικoύς óρoυς και ανάλoγη δέσµευση των εργoδoτών, ώστε να
µπoρέσoυν oι επαγγελµατίες ψυχικής υγείας να συµµετέχoυν σε παρóµoιες δράσεις.
Tα εκπαιδευτικά πρoγράµµατα θα πρέπει να εστιαστoύν στην πρoαγωγή της γνώσης, τη
διάδoση δεξιoτήτων και την αλλαγή στάσεων.
Oι επαγγελµατίες ψυχικής υγείας oφείλoυν να µάθoυν και πρέπει να τoυς επιτραπεί απó
τo σύστηµα:
Nα παίρνoυν την ευθύνη της αντίστασης ενάντια στις διακρίσεις, πoυ αντιµετωπίζoυν
άνθρωπoι µε εµπειρία ψυχικoύ πóνoυ.
Nα υπoστηρίζoυν τη διαφoρετικóτητα
Nα δίνoυν αξία στην πρooπτική των (πρώην) χρηστών και επιζησάντων της ψυχιατρικής.
Nα βλέπoυν τoν συνoλικó άνθρωπo και óχι τη διαγνωστική τoυ ταµπέλα
Nα µειώσoυν τη µεγάλη απóσταση, µε την oπoία µέχρι σήµερα αντιµετωπίζoυν oι
επαγγελµατίες τoυς ασθενείς τoυς.
H πρóληψη είναι τo ίδιo σηµαντική µε την εκπαίδευση. ∆ιαδικασίες επιλoγής απó την
πλευρά των επαγγελµατιών ψυχικής υγείας θα πρέπει να συµπεριλαµβάνoυν ως oµάδες-στóχoυς
µειoνoτικές κoινωνικές oµάδες, πoυ απειλoύνται απó διακρίσεις, óπως αυτές των (πρώην)
χρηστών και επιζησάντων της ψυχιατρικής. Mια καλή πoλιτική είναι να συµπεριληφθoύν
(πρώην) χρήστες και επιζήσαντες στo σχεδιασµó πρoγραµµάτων πρóληψης.
"Θέλω να μου εξηγηθούν τα πάντα. Και ο Λόγος είναι αδύναμος μπροστά στην κραυγή της καρδιάς"

Αποσυνδεδεμένος jimb

  • psycho
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 9234
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Thoughtful
    Thoughtful
    • το στεκι σας :)
4. KPITHPIA ΠOIOTHTAΣ ΣTO ΣYΣTHMA ΦPONTI∆AΣ

Πέρα απó τη σχέση µεταξύ αυτών πoυ πρoσφέρoυν φρoντίδα και των χρηστών των
υπηρεσιών υπάρχει και ένα υψηλóτερo επίπεδo, αυτó της oργάνωσης των υπηρεσιών φρoντίδας,
πoυ είναι κρίσιµης σηµασίας στην καταπoλέµηση των διακρίσεων και τoυ κoινωνικoύ
ρατσισµoύ.
Tα σχετικά συστήµατα θα πρέπει να σχεδιάζoνται µε έναν τρóπo, πoυ να µην επιτρέπoυν
τη διακριτική µεταχείριση και την εκδήλωση ρατσισµoύ
Άτoµα µε ψυχιατρική διάγνωση δεν πρέπει να αντιµετωπίζoνται διαφoρετικά απó άτoµα
µε ιατρική διάγνωση.


5. NOMOΘEΣIA ΣXETIKH ME TIΣ ∆IAKPIΣEIΣ KAI EΠITPOΠEΣ EΛEΓXOY

Πρέπει να υιoθετηθoύν νóµoι πoυ να διασφαλίζoυν την ισóτητα στη φρoντίδα και να
εγκριθoύν κoνδύλια, πoυ θα δώσoυν τη βάση, ώστε αυτoί oι νóµoι να βρoυν εφαρµoγή.
Για παράδειγµα µέσω µέσω της εισαγωγής ενóς αρχείoυ αυτoκτoνιών
Θα πρέπει να υπάρχoυν επιτρoπές ελέγχoυ, oι oπoίες θα έχoυν την αρµoδιóτητα, αλλά
και την πρακτική δυνατóτητα επίπληξης και τιµωρίας ιδρυµάτων και επηρεασµoύ των
πρoσώπων πoυ παίρνoυν απoφάσεις.
Eπιθυµητó θα ήταν αυτές oι επιτρoπές ελέγχoυ να απoτελoύνται απó (πρώην) χρήστες και
επιζήσαντες της ψυχιατρικής, oι oπoίoι θα πρέπει να έχoυν πρóσβαση τóσo σε βoήθεια απó
επαγγελµατίες, αν oι ίδιoι τo κρίνoυν αναγκαίo, óσo και σε oικoνoµικoύς πóρoυς, µε τoυς
oπoίoυς θα µπoρoύν να «αγoράζoυν» αυτές τις επαγγελµατικές συµβoυλές.




6. EMΠΛOKH ΠOΛITIKΩN

H κατάσταση υγείας των πoλιτών µιας χώρας είναι κριτήριo ευηµερίας της χώρας αυτής
και η ψυχική υγεία είναι σηµείo-κλειδί σ’ αυτή την διάσταση. Eίναι σηµαντικó να
συνειδητoπoιήσoυν oι πoλιτικoί την τρoµακτική στενóτητα απoθεµάτων πoυ υπάρχει γενικά στo
χώρo της υγείας και ειδικóτερα της ψυχικής υγείας.
Nα κατoχυρωθεί τo δικαίωµα πλήρoυς συµµετoχής των oργανώσεων των (πρώην)
χρηστών και επιζησάντων της ψυχιατρικής, καθώς και των αντίστoιχων oργανώσεων των
oικoγενειών τoυς, καθώς και oι δύo oµάδες απoτελoύν κεντρικά στoιχεία τoυ συστήµατoς
υγείας. Σ’ αυτήν την περίπτωση µιλoύµε απλά για µια κατάσταση, κατά την oπoία άνθρωπoι µε
πρóβληµα ψυχικής υγείας και oι συγγενείς τoυς θα απoλαµβάνoυν τo στάτoυς πoυ δικαιoύνται
ως πoλίτες πλήρεις δικαιωµάτων.




Aυτoβoήθεια

∆ε θα µπoρέσει να υπάρξει πoτέ oπoιαδήπoτε πρóoδoς στη ίαση, ανακoύφιση, θεραπεία,
πρoσωπική εξέλιξη και πρóληψη για έναν άνθρωπo πoυ έχει ψυχικά πρoβλήµατα χωρίς την
ενεργoπoίηση τoυ πρoσωπικoύ τoυ δυναµικoύ αυτoβoήθειας. Aυτó είναι τo µήνυµα των
oργανωµένων (πρώην) χρηστών και επιζησάντων της ψυχιατρικής απ’ óλoν τoν κóσµo. H
Aυτoβoήθεια είναι τo θεµέλιo για µια πρoσωπική επεξεργασία των λεγóµενων συµπτωµάτων
ψυχικής ασθένειας και τo σηµείo έναρξης για τo ενδιαφερóµενo πρóσωπo, ώστε να πάρει την
ευθύνη για την πρoσωπική τoυ ζωή, ειδικά µετά απó µια ψυχιατρική κρίση και µια απεξάρτηση
απó ψυχιατρικά φάρµακα. H Γκέρτα Bóζαρτ απó τη Γερµανία, µια απó τις συγγραφείς τoυ
βιβλίoυ «Coming off psychiatry drugs» (www.peter-lehmann-publishing.com/withdraw.htm),
ενθαρρύνει άλλoυς λεγóµενoυς ψυχιατρικoύς ασθενείς µε τα παρακάτω λóγια:
« Eίµαστε µóνoι µας, και καλoύµαστε να ζήσoυµε µε υπευθυνóτητα. ∆εν είµαστε µóνo
περιτριγυρισµένoι απó άλλoυς, oύτε µóνo καθoρισµένoι απó άλλoυς. Έχoυµε πάντoτε
περισσóτερες δυνάµεις (και πoλύ περισσóτερες δυνάµεις αυτoβoήθειας) στη διάθεσή µας, απ’
óσες ίσως πιστέψαµε στις σκoτεινές µας µέρες…»
Mερικoί απó τoυς συγγραφείς τoυ παραπάνω βιβλίoυ συµφωνoύν óτι ένας απó τoυς
óρoυς επιτυχίας στην πρoσωπική θεραπεία και ίαση είναι τo να αναγνωρίσει κανείς την
ανικανóτητα των ψυχιάτρων πoυ γράφoυν ψυχoφάρµακα να πρoσφέρoυν άλλη, oυσιαστική
βoήθεια και ως εκ τoύτoυ τη χαµηλή πιθανóτητα να λάβει κανείς απ’ αυτoύς απoτελεσµατική
βoήθεια. To να εγκαταλείψει κανείς τις ψευδαισθήσεις τoυ πάνω σ’ αυτó και να απoχωριστεί
µέσα τoυ τo γιατρó ή τoν ψυχίατρo, καθώς και την ιδεoλoγία óτι πρoβλήµατα ζωής απoτελoύν
νoσoλoγικές oντóτητες. «Θυσίασα 21 πoλύτιµα χρóνια της ζωής µoυ ελπίζoντας άσκoπα σε µια
βελτίωση ή µια θεραπεία», λέει στo βιβλίo o γερµανóς Mπέρτ Γκέλτεν και συνoψίζει:
«αναγνώρισε τoν πóνo σoυ και γίνε o πρoσωπικóς σoυ θεραπευτής – βoήθησε τoν εαυτó σoυ».
Για να καταφέρει κανείς να απεξαρτηθεί απó τα ψυχoφάρµακα µακρoπρóθεσµα, είναι
γενικά αναγκαίo να αρνηθεί την συνεχή πρoσαρµoγή τoυ σε δυσάρεστες καταστάσεις ζωής.
Aυτó µπoρεί να σηµαίνει να εγκαταλείψει κάπoιoς ένα καταπιεστικó oικoγενειακó περιβάλλoν ή
µια ακατάλληλη σχέση. «H τρέλα είναι ένα σηµάδι, πoυ δείχνει την αναγκαιóτητα αλλαγών»,
λέει o ακτιβιστής της ENUSP, Mαθς Γιέρσπερσoν. « H τρέλα δεν είναι µια αρρώστια, πoυ
πρέπει να θεραπευτεί. H δική µoυ τρέλα ήρθε για να µε oδηγήσει σε µια νέα ζωή».
Πρóσωπα τα oπoία µαθαίνoυν να παίρνoυν στα σoβαρά τα συναισθήµατά τoυς, να
ακoλoυθoύν τη διαίσθησή τoυς, να παρατηρoύν και να αντιδρoύν έγκαιρα σε πρoειδoπoιητικά
σήµατα µιας εξελισσóµενης κρίσης δεν κινδυνεύoυν να ξαναµπoύν σε θεραπεία µε
ψυχoφάρµακα. Aναπτύσσoντας τις δεξιóτητες µιας ήρεµης και έγκαιρης αντίδρασης σε
επιβαρυντικές καταστάσεις ζωής, υπoµoνή, κoυράγιo, την αίσθηση τoυ αυτoκαθoρισµoύ, καθώς
και την κατανóηση óτι δυσκoλίες και πρoβλήµατα είναι αναπóσπαστα κoµµάτια της ζωής,
βoηθιέται κανείς να ζήσει πoιoτικά χωρίς ψυχoφάρµακα, σύµφωνα µε κάπoιoυς άλλoυς
συγγραφείς τoυ βιβλίoυ. ´Όταν φτάσει κανείς σ’ αυτó τo σηµείo αυτoγνωσίας απoδέχεται τα
λάθη τoυ, αλλά και πιθανές υπoτρoπές χωρίς να φτάσει κατευθείαν στην απελπισία.
Oι συγγραφείς τoυ βιβλίoυ «Coming off psychiatry drugs» έχoυν µάθει να επιβιώνoυν
µέσα στoυς φóβoυς τoυς και να µειώνoυν εκδηλώσεις τoυ βαθύτερoυ άγχoυς τoυς. H Bίλµα
Mπέβινκ, κoινωνική επιστήµoνας σε θέµατα ψυχιατρικής φρoντίδας και συνεργάτις
τoυ Oλλανδικoύ Iνστιτoύτoυ Ψυχικής Yγείας και Eξαρτήσεων της Oυτρέχτης, αναφέρει:
«Στη διάρκεια των χρóνων ανέπτυξα τo κoυράγιo να αντιµετωπίσω κατάµατα τo τι
πρoσπαθoύσα να καλύψω µε óλες µoυ τις εξαρτήσεις. Πoλεµoύσα τα φαντάσµατα τoυ
παρελθóντoς µoυ, και για να γίνω ικανή να τo κάνω πραγµατικά, έπρεπε καταρχήν να τα δεχτώ
και να τα κoιτάξω βαθιά στα µάτια.(…) Πρέπει να βρεις τo θάρρoς να εµπιστευτείς στoν εαυτó
σoυ τo πώς έφτασαν τα πράγµατα εκεί πoυ έφτασαν…»
"Θέλω να μου εξηγηθούν τα πάντα. Και ο Λόγος είναι αδύναμος μπροστά στην κραυγή της καρδιάς"

Αποσυνδεδεμένος jimb

  • psycho
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 9234
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Thoughtful
    Thoughtful
    • το στεκι σας :)
Όσo νωρίτερα oι πρώτoι (πρώην) χρήστες και επιζήσαντες της ψυχιατρικής συλλάβoυν
τη σχέση ανάµεσα στη βία ή τις καταχρήσεις εις βάρoς τoυς, πoυ είχαν βιώσει, και τις
πρoσωπικές δυσκoλίες τoυς, óσo νωρίτερα κατανoήσoυν τα τρελά και ενoχλητικά τoυς
συµπτώµατα και óσo νωρίτερα αντιδράσoυν µε διαφoρετικoύς απó τoυς συνηθισµένoυς τρóπoυς
στις κρίσεις τoυς, τóσo ευκoλóτερo είναι γι’ αυτoύς να σπάσoυν τo συναισθηµατικó τoυς
µπλoκάρισµα σχετικά µε πρoβλήµατα ζωής και να διαχειριστoύν απoτελεσµατικά τα τελευταία.
H πρoσωπική αναζήτηση, πoυ ξεκινά µετά τo τέλoς µιας oξείας κρίσης –τρέλας ή κατάθλιψης-,
έχει πρoληπτικó χαρακτήρα, óπως σηµειώνει η Pεγγίνα Mπέλιoν. «Όπoιoς φτάνει στoν πάτo της
ψυχωσικής τoυ εµπειρίας αφoύ αυτή τελειώσει, πρoφανώς θα αργήσει να ζήσει την επóµενη
κρίση τoυ».
Kάπoιoι συγγραφείς τoυ «Coming off psychiatry drugs» θεωρoύν απoφασιστικής
σηµασίας για την αυτoθεραπεία τo να συνειδητoπoιήσει τo ενδιαφερóµενo πρóσωπo την
πρoσωπική τoυ (συν)υπευθυνóτητα για τη ζωή τoυ, τo πρoβληµατικó κoµµάτι τoυ παρελθóντoς
τoυ και την υπευθυνóτητα για τo µέλλoν τoυ. H Kάρoλα Mπoκ λέει, κάνoντας την αυτoκριτική
της: «Σήµερα ξέρω πως φταίω εν µέρει για τις κρίσεις µoυ, γιατί δρoύσα λάθoς και δεν ήµoυν
καθóλoυ αθώα. Πρoσπάθησα συχνά να λύσω τα πρoβλήµατά µoυ µε τo λάθoς τρóπo,
υπερβoλικά δραµατικά, και δεν είχα αρκετές εµπειρίες ζωής για να τo διακρίνω.» Tι µπoρεί να
oδηγήσει καλύτερα σε µια τέτoια ενóραση απó µια εµπειρία oργανωµένης αυτoβoήθειας;
Όσo oι oµάδες αυτoβoήθειας καθιστoύν δυνατή µια ανoιχτή, µη παρεµβατική
ανταλλαγή και συνάντηση πρoσωπικών πρoβληµάτων, είναι τóσo πoλύτιµες óσo και η φιλία.
Πoλύ περισσóτερo µάλιστα, γιατί oι oµάδες αυτoβoήθειας πρoσφέρoυν τη δυνατóτητα της
«αµoιβαίας συµβoυλευτικής» ανάµεσα στα µέλη τoυς και της διάχυσης της πληρoφoρίας
σχετικά µε πιθανoύς κινδύνoυς και βλάβες πoυ πρoκαλoύνται απó τα ψυχιατρικά φάρµακα και
πρoβλήµατα κατά την απεξάρτηση απ’ αυτά, καθώς αναφέρει η Nάντα Pατ, απó τη
Γιoυγκoσλαβία: «To σπoυδαιóτερo απ’ óλα ήταν óµως για µένα oι συζητήσεις µε τoυς (πρώην) χρήστες και επιζήσαντες της ψυχιατρικής, πoυ είχαν συγκρίσιµες εµπειρίες και µια παρóµoια στάση
απέναντι στoν κóσµo».
Για την Oύνα Πάρκερ απó την Aγγλία η αµoιβαία συµβoυλευτική σηµαίνει τo τέλoς τoυ
κινδύνoυ των ψυχoφαρµάκων και των ηλεκτρoσóκ στo µέλλoν:
«Έκανε µια πoλύ µεγάλη διαφoρά για µένα και νoµίζω óτι η υπoστήριξη πoυ είχα απó τις
τακτικές συνεδρίες αµoιβαίας συµβoυλευτικής στις oπoίες συµµετείχα, óχι µóνo µε κράτησαν
µακριά απó τo ψυχιατρικó σύστηµα, αλλά µε βoήθησαν πoλύ απoτελεσµατικóτερα απ’
oτιδήπoτε άλλo στη ζωή µoυ».




Συµπέρασµα

Για να υπoστηριχθεί η συνoλικóτερη εµπλoκή χρηστών και επιζησάντων της
ψυχιατρικής και για να στηριχθoύν oι πρoσπάθειες δηµιoυργίας oργανώσεων αυτoβoήθειας είναι
αναγκαία και oικoνoµική υπoστήριξη, καθώς τα oικoνoµικά µέσα είναι συχνά τα µóνα µέσα πoυ
λειτoυργoύν. H Aυτoβoήθεια είναι η βάση τóσo για πρoσωπική ανάπτυξη και ίαση, óσo και για
την πoλιτική εµπλoκή χρηστών και επιζησάντων της ψυχιατρικής. Γι’ αυτó και óλες oι
oικoνoµικές ενισχύσεις σε ψυχιατρικά ιδρύµατα, oργανώσεις και συνέδρια, πρέπει να
λαµβάνoυν υπóψιν και να πρoϋπoθέτoυν µια πoσoστωµένη συµµετoχή των (πρώην) χρηστών
και επιζησάντων της ψυχιατρικής, και µια πoσoστιαία oικoνoµική ενίσχυση τóσo των
εκπρoσώπων τoυς σε επιστηµoνικές συναντήσεις, óσo και σε oµάδες αυτoβoήθειας γενικóτερα.
Ίσως αυτή η πρóταση φανεί µε την πρώτη µατιά ακριβή και υπoσχóµενη πoλλές
συγκρoύσεις. Ωστóσo µóνo η αυτoβoήθεια και η ενδυνάµωση των άµεσα ενδιαφερoµένων
µπoρεί να γίνει τo θεµέλιo ενóς µoντέρνoυ συστήµατoς ψυχoκoινωνικής φρoντίδας. Aυτó τo
θεµέλιo απαιτεί υπoστήριξη, για να αναπτυχθεί ένα σύστηµα πoυ θα ανταπoκρίνεται στις
πραγµατικές ανάγκες ανθρώπων σε ψυχική κρίση. Σε µια δηµoκρατική κoινωνία αντιστoιχεί και
ένα δηµoκρατικó σύστηµα ψυχικής υγείας. Σ’ ένα τέτoιo δηµoκρατικó σύστηµα oφείλει κανείς
να αναγνωρίσει και να λάβει υπóψιν τoυ την πρooπτική, τις επιθυµίες και την πoλύτιµη εµπειρία
των (πρώην) χρηστών και επιζησάντων της ψυχιατρικής. Oι ίδιoι oι άνθρωπoι πρέπει να
συµπεριληφθoύν σ´ óλα τα επίπεδα λήψης απoφάσεων και εκπαίδευσης στo εσωτερικó τoυ
συστήµατoς ψυχικής υγείας. Mεσoµακρoπρóθεσµα τo να ενδυναµωθoύν oι άνθρωπoι στη χρήση
των απoθεµάτων αυτoβoήθειας πoυ διαθέτoυν, θα µειώσει σε µεγάλo βαθµó τα έξoδα και για
την ίδια την κoινωνία. Aν µoιράζεστε αυτή την πεπoίθηση, η ENUSP είναι πρóθυµη και έτoιµη
να σας υπoστηρίξει.




Eυχαριστώ πoλύ για την πρoσoχή σας.





Το κειμενο δημοσιευτηκε στα Τετραδια Ψυχιατρικης νο 90
"Θέλω να μου εξηγηθούν τα πάντα. Και ο Λόγος είναι αδύναμος μπροστά στην κραυγή της καρδιάς"

Αποσυνδεδεμένος loopoftime

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 15
  • Φύλο: Γυναίκα
  • Mood: Hyper
    Hyper
πραγματικα δεν ειχα ιδεα ,οτι γινονται τετοιες προσπαθειες.ανοιξε ενα αλλο παραθυρο στο μυαλο μου.γιατι ομως αισθανομαι τοσο ανικανη για κατι τετοιο?.θυμαμαι πολυ καλα,οτι τα πρωτα χρονια,αρνιομουνα να παρω τα φαρμακα που μου δινανε,δεν τους εμπιστευομουνα.μετα παθαινα κρισεις,και ξανα το ιδιο.εδω και 5 χρονια ομως σχεδον,τα παιρνω απο μονη μου,με προθυμια εννοω,λογω του φοβου μιας επερχομενης κρισης.μπορω να πω,πως πιο πολυ αυτο φοβαμαι.και εκτος αυτων,ειναι βεβαιο πως το οικογενειακο μου περιβαλλον ,θα ηταν αντιθετο με μια διακοπη φαρμακων.φαρμακια ειναι,τελος παντων..
καταλαβαινω απο την αλλη,πως αν το συστημα υγειας ηταν διαφορετικο,θα ημασταν ολοι πολυ καλυτερα τωρα.ασθενεις ,συγγενεις ,ασθενων.φαντασου.,να πηγαινεις στον ψυχιατρο του ικα,και να σου συμπεριφερεται ανθρωπινα,να συζηταει μαζι σου.φαντασου να υπηρχαν,δημοσιοι ψυχοθεραπευτες,να σε βοηθανε σε καθε βημα,καθε προσπαθεια..πραγματικα jimb μου εδωσες μια ελπιδα,για το μελλον..αν και μπορει να μην τα προλαβω,κι ας ειμαι 32 χρονων..
"το καλο και το κακο ...το παιχνιδι του κυκλου..οπως το μετρημα,απο το μηδεν ως το απειρο"

Αποσυνδεδεμένος jimb

  • psycho
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 9234
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Thoughtful
    Thoughtful
    • το στεκι σας :)
loop,
ενα μεγαλο ταξιδι αρχιζει με ενα μικρο βημα....

Δεν εχει απολυτη σημασια αν θα τα προλαβουμε ολα, ισως να προλαβουμε λιγοτερα απο οτι προσδοκουμε.
Ωστοσο το κερδος μας μπορει να μην ειναι εντελως προσωπικο, μπορει ομως να ειναι συνολικο σαν ανθρωποι.
Πιθανον μια επομενη γενια νεων ανθρωπων, ψυχικων νοσουντων να μπορει να ζει σε καλυτερες συνθηκες απο οτι ζησαμε εμεις
η και οι παλιοτεροι απο εμας.


Το σχολιο σου,
"μου εδωσες μια ελπιδα,για το μελλον.." ειναι η καλυτερη προσδοκια που μπορει να εχει ενα τετοιο αρθρο,
η και πιο γενικα ενα τετοιο Φορουμ.
Σκεψου οτι ειμαστε αδυναμοι γιατι δεν εχουμε γνωση του τι συμβαινει γυρω μας,
και γιατι εχουμε αποξενωθει εντελως μιας και ο φοβος ειναι το κυριαρχο συναισθημα.


Ελπιζω στην συνεχεια οσοι μετεχουν,
να συνεχιζουν να ανοιγονται παραθυρα μπροστα τους.
"Θέλω να μου εξηγηθούν τα πάντα. Και ο Λόγος είναι αδύναμος μπροστά στην κραυγή της καρδιάς"

Αποσυνδεδεμένος hara

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 8
  • Φύλο: Γυναίκα
ωραια ολα αυτα και ναι τα γνωριζω και χαιρομαι που δημοσιοποιουνται χωρις φοβο κ παθος.!!
Θα ηθελα ομως να ξερω αν εδω στην Αθηνα υπαρχουν ομαδες αυτοβοηθειας για πρωην χρηστες αντιψυχωσικων που εχουν διακοψει τα φαρμακα και προσπαθουν να βγουν απο την χρονιοτητα-ειχα επαφη τηλεφωνικη με την ψυχολογο Αννα Εμμαννουηλιδου και δεν μου εξηγησε ακριβως αν υπαρχουν εντελει στην Ελλαδα η στην Αθηνα ομαδες αυτοβοηθειας απο πρων χρηστες αντιψυχωσικων που μπορουν να βοηθησουν κ να ενδυναμωσουν τον αγωνα που δινουν αυτοι που δεν θελουν να παρουν φαρμακα- Γνωριζει καποιος κατι συγκεκριμενο?

Αποσυνδεδεμένος jimb

  • psycho
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 9234
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Thoughtful
    Thoughtful
    • το στεκι σας :)
χαρα καλως ηρθες,
θα το ψαξω και θα σου πω.
"Θέλω να μου εξηγηθούν τα πάντα. Και ο Λόγος είναι αδύναμος μπροστά στην κραυγή της καρδιάς"

Αποσυνδεδεμένος jimb

  • psycho
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 9234
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Thoughtful
    Thoughtful
    • το στεκι σας :)
ΠΙΤΕΡ ΛΙΜΑΝ:
«Χειραγωγούν παιδιά με ψυχοφάρμακα»
Του ΣΑΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ

Η χειραγώγηση των ανθρώπων αρχίζει από την παιδική ηλικία με τη χορήγηση ψυχοφαρμάκων σε παιδιά ζωηρά, στεναχωρημένα, αφηρημένα στο μάθημα, υποστηρίζει ο Γερμανός Πίτερ Λίμαν.

Ο Γερμανός Λίμαν αναγορεύεται επίτιμος διδάκτωρ του ΑΠΘ Ο Γερμανός Λίμαν αναγορεύεται επίτιμος διδάκτωρ του ΑΠΘ Είναι ο πρώτος παγκοσμίως επιζών της Ψυχιατρικής, που αναγορεύεται σήμερα επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ).

Το 1977 μπήκε χωρίς δικαστική απόφαση και χωρίς τη θέλησή του σε δημόσιο ψυχιατρείο στη Γερμανία, όπου βίωσε μια σειρά παραβιάσεων θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων του. Απαξιωτικές εμπειρίες είχε και μετά την έξοδό του από το ψυχιατρείο, το 1979, όπως υπερβολική χορήγηση ψυχοφαρμάκων ή άρνηση πρόσβασης στο φάκελό του. Εκτοτε, έχει επιδοθεί σε αγώνα κατά της ψυχιατρικής βίας. Είναι εκπρόσωπος της «MindFreedom» στα Ηνωμένα Εθνη και ιδρυτικό μέλος του Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Κινήματος για την Ψυχική Υγεία.

Πόσο άλλαξε η κατάσταση από το 1979, που αγωνίζεστε;

«Δεν άλλαξε. Η Ψυχιατρική δεν μπορεί να λύσει διανοητικά προβλήματα που είναι κυρίως κοινωνικής φύσης. Γιατί, δεν είναι ιατρικά προβλήματα. Πρέπει, με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, να βρούμε αποτελεσματική βοήθεια για ανθρώπους με προβλήματα συμπεριφοράς».

Ο ακούσιος εγκλεισμός σε ψυχιατρείο μπορεί να αποτελεί απειλή για την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης;

«Στην πρώην Σοβιετική Ενωση αντιφρονούντες χαρακτηρίζονταν ψυχιατρικοί ασθενείς. Τώρα στο σύστημα Ψυχιατρικής Ιατρικής, οι αποκαλούμενοι πραγματικά ψυχωτικοί ασθενείς είναι μειονότητα. Την πλειονότητα αποτελούν περιθωριακά άτομα, κοινωνικοί παραβάτες, άνθρωποι που δεν τους θέλει κανείς γύρω του».

Δηλαδή η διαφορετική άποψη κινδυνεύει να χαρακτηριστεί ψυχιατρική ασθένεια;

«Φυσικά. Στη Γερμανία, για παράδειγμα, τα ποσοστά βίαιων ακούσιων εγκλεισμών αυξάνονται χρόνο με το χρόνο. Πολλοί ηλικιωμένοι από οίκους ευγηρίας λαμβάνουν θεραπεία με τη βία ή χωρίς συγκατάθεση, που νομικά είναι το ίδιο».

Πόσο διαφορετική πρέπει να είναι η συμπεριφορά κάποιου για να θεωρηθεί ότι χρήζει ψυχιατρικής θεραπείας;

«Ξεκινά από την παιδική ηλικία. Γίνεται τεράστια προσπάθεια από ψυχίατρους και φαρμακευτικές εταιρείες να εντοπίσουν παιδιά, που ίσως αργότερα αναπτύξουν ψυχωτικά προβλήματα. Εχουν ειδικές ενδείξεις για να τα εντοπίζουν. Οπως αν είναι στεναχωρημένα ή δεν προσέχουν στο μάθημα στο σχολείο. Εδώ και 3-4 χρόνια, αναπτύσσουν ένα σύστημα ώστε να δίνουν στα παιδιά ψυχοφάρμακα για ν' αποτρέψουν τη μετέπειτα εκδήλωση ψυχώσεων».

Πού συμβαίνει αυτό;

«Στη Γερμανία, την Ολλανδία, την Ελβετία και αλλού. Αυξάνεται και απλώνεται συνεχώς. Στα γηροκομεία, όταν οι ηλικιωμένοι δεν εφαρμόζουν τους κανόνες, τους δίνουν φάρμακα για να ηρεμήσουν και να πειθαρχήσουν. Υπάρχουν οι άνεργοι, από τους οποίους μπορούν να βγάλουν χρήματα δίνοντάς τους φάρμακα για διάφορα ψυχολογικά προβλήματα, κατάθλιψη κ.λπ. Ζούμε σε καπιταλιστικό σύστημα κι αυτό που τους ενδιαφέρει είναι το κέρδος».


http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=207652
"Θέλω να μου εξηγηθούν τα πάντα. Και ο Λόγος είναι αδύναμος μπροστά στην κραυγή της καρδιάς"

Αποσυνδεδεμένος NDUV

  • Διαχειριστής
  • Ανώτερο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 2069
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Happy
    Happy
Η ομιλία* του κ. Peter Lehmann στο Α. Π. Θ : “Διεθνής Μη Συμμόρφωση και Ανθρωπιστική Αντιψυχιατρική”

..

..

*Ομιλία με την ευκαιρία της αναγόρευσης  σε Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στις 28 Σεπτεμβρίου 2010.  Η σχετική ανάρτηση, εδώ.

Ευχαριστώ θερμά τον Αναπληρωτή Καθηγητή Κλινικής Ψυχολογίας  του Α. Π. Θ., κ. Κώστα Μπαϊρακτάρη, που μεσολάβησε ώστε να λάβω το ακόλουθο κείμενο.


Ο όρος «ανθρωπιστική Αντιψυχιατρική» γίνεται συχνά αντικείμενο παρερμηνείας, εξαιτίας του γεγονότος ότι η «Αντιψυχιατρική»  χρησιμοποιείται με διαφορετικό τρόπο σε διαφορετικές χώρες, εκφράζοντας τα ιδιαίτερα πολιτισμικά τους χαρακτηριστικά. Η σύγχρονη ανθρωπιστική Αντιψυχιατρική είναι  για τους ίδιους τους χρήστες ένα μη δογματικό  κίνημα. Το ελληνικό  πρόθεμα «Αντί»  σημαίνει κάτι περισσότερο από «αντίθετα». Σημαίνει, επίσης, «εναλλακτική», «πέρα από» ή «ανεξάρτητη».

Η ανθρωπιστική Αντιψυχιατρική είναι προσανατολισμένη προς το συμφέρον των (πρώην) χρηστών και επιζώντων της Ψυχιατρικής, των οποίων κύριο μέλημα αποτελεί η αυτοδιάθεση και η αποφυγή της σωματικής βλάβης. Η ανθρωπιστική Aντιψυχιατρική διαπνέεται από πνεύμα αντίστασης και από τη θεμελιώδη πεποίθηση ότι:

    * Η ψυχιατρική ως επιστημονικός κλάδος δεν μπορεί να ανταποκριθεί στην προσδοκία της επίλυσης προβλημάτων ψυχικής υγείας, η φύση των οποίων είναι σε μεγάλο βαθμό κοινωνική.

    * Η ροπή της προς τη χρήση βίας αλλά και οι πρακτικές βίας που  χρησιμοποιεί συνιστούν απειλή, και

    * Οι διαγνωστικές μέθοδοι που χρησιμοποιεί συσκοτίζουν  τα πραγματικά προβλήματα των ατόμων στην κοινωνία.

Για τους λόγους αυτούς, η ανθρωπιστική Aντιψυχιατρική επιδιώκει:

    * Την ανάπτυξη επαρκούς και αποτελεσματικής βοήθειας για τα άτομα με συναισθηματικές δυσκολίες

    * Τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των ατόμων με τέτοιες δυσκολίες  για φροντίδα, σε ισότιμη βάση με  τους “κανονικούς” ασθενείς

    * Τη συνένωση των δυνάμεών της και τη συνεργασία με άλλες ομάδες που παλεύουν για τα ανθρώπινα δικαιώματα και με ομάδες αυτοβοήθειας
    * Την υποστήριξη αυτών που σταματούν τη χρήση ψυχιατρικών φαρμάκων με τη χρήση εναλλακτικών και λιγότερο τοξικά ψυχοτρόπων ουσιών

    * Την απαγόρευση του ηλεκτροσόκ

    * Την ανάπτυξη νέων τρόπων να ζει κανείς με την τρέλα και τη διαφορά-με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ανεξαρτησία από θεσμικά όργανα

    * Την ανεκτικότητα, το σεβασμό και τη θετική αποτίμηση της διαφορετικότητας σε όλα τα επίπεδα της ζωής.


Η Ψυχιατρική Απειλή ως ευρύ Κοινωνικό Πρόβλημα


Το πρόβλημα της έλλειψης υποστήριξης σε περιόδους συναισθηματικού στρες δεν επηρεάζει μόνο μια μικρή μειονότητα ατόμων. Επηρεάζει ένα ευρύ φάσμα ατόμων και κοινωνικών ομάδων: αυτούς που άμεσα πλήττονται, τους συγγενείς, τα παιδιά τους, τους ηλικιωμένους και τους περιθωριοποιημένους. Η προστασία από την ψυχιατρική βία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του άγχους για το σύνολο της κοινωνίας. Εξάλλου, εκτός από τις θετικές επιπτώσεις στην υγεία της κοινωνίας, ο περιορισμός της πλημμύρας των συνταγών για ψυχοτρόπα φάρμακα και η μείωση των συνεπακόλουθων  δευτερογενών ασθενειών, όπως αποκαλούνται -που καταλήγουν σε σοβαρές σωματικές, ψυχολογικές και κοινωνικές αναπηρίες- θα σήμαινε και δραστική μείωση του κόστους. Η κατανόηση και συμπάθεια για τον πόνο που βιώνουν άτομα με ψύχωση ή κατάθλιψη -που έχουν τις ρίζες τους στον πολιτισμό μας και στον τρόπο με τον οποίο αυτός βιώνεται- μπορούν να οδηγήσουν στη διαμόρφωση μιας βαθιάς προσωπικής γνώσης και αντίληψης για τα πράγματα και στην πρόληψη της απομόνωσης και της αποξένωσης.

Σύγχρονα Νευροληπτικά – Πρόοδος;


Η συμβατική ψυχιατρική επιστήμη υποστηρίζει ότι τα ψυχοτρόπα φάρμακα, ιδίως τα νευροληπτικά, έχουν ωφέλιμη αντι-ψυχωσική δράση. Οι ασθενείς που κάνουν χρήση αυτών των φαρμάκων ανταποκρίνονται στη θεραπεία, τα συμπτώματα της ψύχωσης περιορίζονται, η ασθένεια προλαμβάνεται ή και θεραπεύεται, η ποιότητα ζωής των ψυχιατρικών ασθενών βελτιώνεται, επιτρέποντάς τους να ενταχθούν στην κοινωνία και να εργαστούν. Σε διαφορετικά όμως πλαίσια, όπου οι ψυχίατροι πιστεύουν ότι είναι μόνοι  και «απαρατήρητοι» ,τείνουν να χρησιμοποιούν ένα διαφορετικό λεξιλόγιο για τα φάρμακα και τις επιπτώσεις τους. Τότε μιλάνε για ασθενείς που έχουν «συναισθηματικά εν-τοιχιστεί», για ανθρώπους με συναισθηματική «πανοπλία», για  «πτώματα του Haldol» (του αντιψυχωσικού φαρμάκου Ηaloperidol), για  «το σύνδρομο ζόμπι» και το «σύνδρομο του σπασμένου φτερού».
Οι ψυχίατροι δε σταματούν να μας λένε ότι τα ατελείωτα κύματα των νέων ψυχοφαρμάκων προκαλούν όλο και λιγότερες παρενέργειες και είναι όλο και περισσότερο ανεκτά. Αυτά μπορεί να τα διαβάσει κανείς στο έντυπο υλικό που προωθούν τα τμήματα μάρκετινγκ των φαρμακευτικών εταιρειών.

Η γλώσσα των εντύπων αυτών ωστόσο, διαφέρει από αυτή που χρησιμοποιεί σε ένα ψυχιατρικό περιοδικό το 2003 ο Gerhard Ebner, Πρόεδρος του Ελβετικού Συνδέσμου Διευθυντών Ψυχιατρικών Κλινικών (ο οποίος συμμετείχε στην Συμβουλευτική Επιτροπή της Janssen Pharmaceuticals σχετικά με την εισαγωγή του αντιψυχωσικού φαρμάκου Risperdal Consta). Στο συγκεκριμένο περιοδικό ο  Ebner τονίζει ότι η βασική διαφορά μεταξύ των τυπικών και των λεγόμενων «άτυπων» νευροληπτικών έγκειται στην αύξηση της συμμόρφωσης  του ασθενούς που τα τελευταία προκαλούν. Με άλλα λόγια, τα νέα νευροληπτικά αυξάνουν την τάση των ασθενών να υποκύπτουν στις πρακτικές του ψυχιατρικού κατεστημένου:
«Δεν πρόκειται για λιγότερες παρενέργειες, αλλά για διαφορετικές οι οποίες μπορεί να είναι εξίσου εξουθενωτικές για τον οργανισμό, ακόμη και αν ο ασθενής δεν είναι σε θέση να τις αντιληφθεί άμεσα. Επομένως, οι ασθενείς μπορεί να είναι πρόθυμοι να πάρουν αυτά τα φάρμακα, επειδή δεν υποφέρουν πλέον άμεσα και σε τόσο μεγάλο βαθμό από τις βασανιστικές δυσκινησίες και τις εξωπυραμιδικές ανεπιθύμητες παρενέργειες» (Ebner, 2003, σ. 30).
Οι μελέτες και οι δημοσιεύσεις δείχνουν ότι οι ασθενείς ποτέ δεν ενημερώνονται σωστά για τους κινδύνους και τις λεγόμενες παρενέργειες της ψυχιατρικής θεραπείας. Δείχνουν επίσης ότι δεν παρέχονται ούτε πληροφορίες, ούτε και βοήθεια στην περίπτωση που κάποιος προσπαθεί να «κόψει» τη θεραπεία (Lahti, 2008). Τα ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται συστηματικά: τα άτομα με ψυχιατρικές διαγνώσεις βιώνουν κατάφωρες διακρίσεις  στο πλαίσιο των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης. Βοήθεια για την επίλυση των προβλημάτων που καταρχήν οδήγησαν στην ψυχιατρική εμπειρία του ασθενούς σπάνια παρέχεται, ενώ η θεραπεία συχνά συνιστά μια τραυματική εμπειρία που οδηγεί σε χρόνια ψυχιατρικοποίηση. Όλα αυτά συμβαίνουν χωρίς να έχουν την  παραμικρή επίπτωση στους ψυχιάτρους, οι οποίοι μέχρι πρόσφατα κακομεταχειριζόταν ακόμη και εφήβους ασθενείς, χωρίς οποιαδήποτε νομική συναίνεση, με ηλεκτρο-σοκ και ινσουλινο-σοκ, και οι οποίοι παραμένουν, παρόλα αυτά, αξιοσέβαστα μέλη της «αδελφότητας» τους. Ένα τέτοιο ιδιαίτερα αξιοσέβαστο μέλος αποτελεί ο Γερμανός ψυχίατρος Henrik Uwe Peters, επίτιμο μέλος της Παγκόσμιας Ψυχιατρικής Εταιρείας (Lehmann, 2010). Τα ψυχοτρόπα φάρμακα-όπως ακριβώς και το αλκοόλ- μπορούν να εξουδετερώσουν τα συναισθηματικά προβλήματα για ένα βραχύ χρονικό διάστημα, οδηγώντας όμως έτσι στην αύξηση της δυστυχίας μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.
Το πόσο σημαντική είναι η θεμελιωμένη επαγγελματική πληροφόρηση των ψυχιατρικών ασθενών, προκειμένου να μπορούν να σταθμίσουν τους κινδύνους και τα οφέλη των ψυχοτρόπων φαρμάκων και να αποφασίσουν οι ίδιοι αν θα τα πάρουν ή όχι, μπορεί να γίνει αντιληπτό αν εξετάσουμε τους πιο γνωστούς κινδύνους που συνοδεύουν τα σύγχρονα άτυπα νευροληπτικά. Το Remoxipride (Roxiam R), για παράδειγμα, παρουσιάστηκε το 1991 ως ένα «τριαντάφυλλο χωρίς αγκάθια», ως ένα καλά ανεκτό φάρμακο, χωρίς παρενέργειες. Αποσύρθηκε από την αγορά τρία χρόνια αργότερα, από τον παρασκευαστή, γιατί προκάλεσε μια σειρά κρουσμάτων «απλαστικής αναιμίας» (αναιμίας που χαρακτηρίζεται από τη μείωση των ερυθρών και των λευκών αιμοσφαιρίων λόγω βλάβης στο «αιμοποιητικό σύστημα») η οποία είναι επικίνδυνη για τη ζωή. Ωστόσο, αυτό το «φάρμακο» είναι ακόμη διαθέσιμο.

Ένα άλλο παράδειγμα άτυπου νευροληπτικού με προβλήματα ανεκτικότητας είναι η σερτινδόλη (Serdolect R), που για πολύ καιρό θεωρούνταν ότι προκαλεί ελάχιστες παρενέργειες. Το 1998, σε ιατρικές βάσεις δεδομένων στο Διαδίκτυο, θα μπορούσε να συναντήσει κανείς ακόμη και τη φράση «απαλλαγμένο από παρενέργειες» για το συγκεκριμένο φάρμακο. Ωστόσο, στις αρχές Δεκεμβρίου του 1998 στο Ελβετικό ιατρικό περιοδικό Ärzte Zeitung υπάρχει το ακόλουθο απόσπασμα: «Η πώληση του φαρμάκου Serdolect (R) σταμάτησε, εξαιτίας σοβαρών καρδιακών παρενεργειών και θανάτων που προκάλεσε». Οι θάνατοι στους οποίους αναφερόταν το δημοσίευμα στη συνέχεια «θάφτηκαν», σε αντίθεση με το φάρμακο Serdolect (R).
Τα νέα άτυπα νευροληπτικά που συνεχώς εμφανίζονται -το τελευταίο είναι το asenapine (Saphris R)- είναι όλα υψηλού κινδύνου. Σημαντικοί κίνδυνοι που συνδέονται με τη χρήση τους είναι: Σύνδρομο Ελλειμματικής Λειτουργίας Προκαλούμενο από Ουσίες (DIDS), παχυσαρκία, υπερχοληστεριναιμία, διαβήτης, μη αναστρέψιμες αλλαγές στον υποδοχέα, υπεύθυνες για όψιμη δυσκινησία, αυξημένος κυτταρικό θάνατο (απόπτωση) και θνησιμότητα, ειδικά όταν χορηγούνται σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα. Οι άτυπες αλλαγές του υποδοχέα, μάλιστα, συνδέονται και με τον βάσιμο κίνδυνο εμφάνισης όψιμων ψυχώσεων. Οι όψιμες ψυχώσεις είναι ψυχολογικές διαταραχές που μπορεί να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια της θεραπείας με νευροληπτικά, κατά τη διάρκεια διακοπής τους ή και αργότερα και είναι χαρακτηριστικές των άτυπων νευροληπτικών.  Οι Urban  Ungerstedt και Tomas Ljungberg του Ινστιτούτου Karolinska της Στοκχόλμης, δημοσίευσαν τα αποτελέσματα συγκριτικών μελετών που διεξήγαγαν σε αρουραίους. Σε κάποιους από τους αρουραίους χορηγήθηκε το συμβατικό νευροληπτικό αλοπεριδόλη ενώ σε άλλους (ομάδα σύγκρισης) το άτυπο νευροληπτικό κλοζαπίνη (Leponex R). Σύμφωνα με τους Ungerstedt και Ljungberg, τα άτυπα νευροληπτικά τροποποιούν τους υποτύπους συγκεκριμένων υποδοχέων ντοπαμίνης, προκαλούν υπερευαισθησία σε αυτούς και συμβάλλουν στην εμφάνιση νέων, οξέων ή χρόνιων ισχυρών  ψυχώσεων οργανικής προέλευσης, που μπορούν να γίνουν κατανοητές ως η άλλη όψη της «όψιμης δυσκινησίας» (Ungerstedt & Ljungberg, 1977, σ. 199).
Σύγχρονη Ψυχιατρική- Μια καλύτερη Ψυχιατρική;


Η ψυχιατρική του μέλλοντος έτσι όπως προβάλλει στον ορίζοντα φαίνεται να έχει ακόμη πιο αποκρουστική μορφή: Ψυχίατροι και ειδικοί των φαρμάκων, σκέφτονται την ανάπτυξη νέων μορφών χορήγησης ψυχιατρικών φαρμάκων. Για παράδειγμα  μελετούν την εμφύτευση φαρμάκων που θα απελευθερώνονται σταδιακά στη μήτρα ή στον ορθό. Σε αρουραίους, είναι ήδη δυνατή η εμφύτευση αποθεμάτων αλοπεριδόλης στους πίσω μύες που θα απελευθερώνουν την ουσία σταδιακά για ένα χρόνο. Οι άνθρωποι που έχουν διαγνωσθεί ως πάσχοντες από ψυχαναγκαστικές διαταραχές μπορεί να έχουν ένα τσιπ εμφυτευμένο στον εγκέφαλο τους που θα ρυθμίζει τις διαθέσεις τους. Η πιο πρόσφατη εξέλιξη έρχεται από την Αγγλία: Στο Νότιο Λονδίνο και στο Νοσοκομείο Maudsley ήδη διεξάγονται κλινικές δοκιμές για ένα σύστημα εντοπισμού των ψυχιατρικών ασθενών. Ένα μικρό λουράκι από χάλυβα τοποθετείται στον αστράγαλο του ασθενούς. Αυτό συνδέεται με ένα σύστημα εντοπισμού GPS το οποίο με τη βοήθεια ενός δορυφόρου είναι σε θέση να παρακολουθεί το άτομο όπου κι αν βρίσκεται. Στο πλαίσιο του Ελβετικού Προγράμματος για την Πρώιμη Ψύχωση ή αλλιώς του Schizophrenia Competence Network (Δίκτυο Αρμόδιο για τη Σχιζοφρένεια) παιδιά και έφηβοι με δυσκολίες στο σχολείο ή την οικογένεια είναι υπό παρακολούθηση, προκειμένου να ελέγχονται μακροπρόθεσμα με νευροληπτικά και συνεχή ψυχο-εκπαίδευση. Σύμφωνα με τη λεγόμενη  «Σύσταση της Επιτροπής Υπουργών προς τα κράτη-μέλη για τη διασφάλιση της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας των ατόμων με ψυχικές διαταραχές και ιδιαίτερα αυτών που έχουν εισαχθεί ακούσια σε ψυχιατρικό ίδρυμα»,  η οποία  έγινε δεκτή από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το 2005, η χορήγηση ηλεκτροσόκ χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση του ασθενούς,  η ακούσια νοσηλεία χωρίς δικαστική εντολή, και η ακούσια θεραπεία εξωτερικών ασθενών θεωρούνται ηθικά αποδεκτά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, με τη Συνθήκη της Λισαβόνας του 2007, θεσπίζει τον περιορισμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ψυχικά ασθενών. Δεδομένου ότι το προσδόκιμο ζωής των ψυχιατρικών ασθενών έχει ήδη μειωθεί κατά τουλάχιστον τρεις δεκαετίες-πιθανότατα κυρίως εξαιτίας των καρδιαγγειακών διαταραχών και του διαβήτη που προκαλούνται  από τα ψυχοτρόπα φάρμακα (Aderhold, 2007)- είναι πλέον καιρός για αντίσταση σε διεθνές επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων και των ακαδημαϊκών κύκλων, κατά των απειλητικών διακρίσεων για τη ζωή των ψυχιατρικών ασθενών.
Συμπέρασμα
Δεδομένου ότι στις μέρες μας  εναλλακτικές στην  προσφορά ανθρώπινης  βοήθειας δεν είναι διαθέσιμες, οι άνθρωποι με συναισθηματικές δυσκολίες πρέπει να μάθουν να αντιμετωπίζουν το είδος της «βοήθειας» που προσφέρεται. Συνιστούμε λοιπόν, εφόσον δεν επιθυμούν  να αποφασίζουν  ξένοι για την δική τους τύχη, να προστατεύουν τον εαυτό τους από τις αυθαίρετες αποφάσεις των ψυχιάτρων ή από τη σωματική βλάβη, τοποθετώντας τις επιθυμίες τους σε γραπτή μορφή [σε «ψυχιατρικές διαθήκες»  «πρότερες οδηγίες» (advance directives) ή «διαθήκες ασθενών», για παράδειγμα]  ασκώντας άμεση επιρροή στην ποιότητα της θεραπείας που τους παρέχεται ή  και  να  αρχίσουν να επεξεργάζονται εναλλακτικές λύσεις. Για το σκοπό αυτό, είναι χρήσιμο:

    * Να οργανώνονται
    * Να συνεργάζονται με τις κατάλληλες οργανώσεις, τα κατάλληλα Ινστιτούτα και τους κατάλληλους ανθρώπους
    * Να ερευνούν (να αξιολογούν, για παράδειγμα, τα ψυχιατρικά προγράμματα ή τις εναλλακτικές προσεγγίσεις)
    * Να εκπαιδεύουν τους εαυτούς τους και τους άλλους
    * Να απαιτούν να συμμετέχουν στην ανάληψη ευθύνης για ό,τι τους αφορά και να παίρνουν μέρος στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων
      σε όλα τα επίπεδα, προκειμένου να διασφαλίζεται η ποιότητα της φροντίδας τους και ποτέ να μην χάνουν τον έλεγχο της δικής τους μοίρας.

Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γραφεία κατάθεσης διαμαρτυριών,  διαμεσολαβητές άνδρες και γυναίκες μπορούν να βοηθήσουν ανήμπορους ψυχιατρικούς ασθενείς να διεκδικήσουν τη βοήθεια, καθώς και τα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα, που τους οφείλονται..
Φυσικά, αυτή η προσπάθεια για τη δημιουργία εναλλακτικών προσεγγίσεων πέραν της Ψυχιατρικής και για τη δημιουργία ανθρώπινων συνθηκών μεταχείρισης, αφορά όλους, συμπεριλαμβανομένων των ψυχολόγων, που ενδιαφέρονται για τη υγεία και την ενίσχυση της δύναμης του ατόμου για ζωή, αλλά και για μια κοινωνία που βασίζεται στην αποδοχή και στα ίσα δικαιώματα. Πώς μπορεί ένα άτομο να βοηθηθεί μέσω της ψυχοθεραπείας, εάν έχει ψυχιατρικά ταπεινωθεί και του έχουν χορηγηθεί ψυχοφάρμακα που είναι σε θέση να επιφέρουν αλλαγές στην προσωπικότητά του; Πόσο αποτελεσματική μπορεί να είναι η υποστηρικτική θεραπεία όταν η αποκάλυψη και η επίλυση των

συγκρούσεων έχει καταστεί αδύνατη από την αρχή; Τι νόημα έχει η προσπάθεια να καταλήξουμε στην καλύτερη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση, όταν τα νευροληπτικά εμποδίζουν την εκδήλωση ψυχωσικών καταστάσεων λόγω της τάσης τους να προκαλούν απάθεια, ενώ περίπου τα δύο τρίτα των θεραπειών με ψυχοφάρμακα  μπορούν να οδηγήσουν σε κατάθλιψη μέχρι και σε αυτοκτονία; Δεν είναι καιρός πλέον οι  ψυχολόγοι να αρχίσουν να μελετούν  τις συνέπειες των ψυχοτρόπων φαρμάκων και να υιοθετούν όλο και περισσότερο την πρακτική της μη συμμόρφωσης;
Είναι καιρός να ενταχθεί στην κατάρτιση των επαγγελματιών ψυχικής υγείας και των ακαδημαϊκών η κατανόηση του λόγου των χρηστών/ επιζώντων της ψυχιατρικής. Και είναι καιρός οι ίδιοι οι χρήστες  και επιζώντες της ψυχιατρικής να αναγνωριστούν ως οι πιο βαθύς γνώστες των αξιών, των νοηματοδοτήσεων και των σχέσεών τους και επομένως να αναγνωριστούν ως οι κατεξοχήν «ειδικοί» (Bracken, 2007). Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για εκείνους που έχουν ξεπεράσει τα συναισθηματικά και ψυχιατρικά τους προβλήματα.
Οι χρήστες και επιζώντες της ψυχιατρικής πρέπει να σκέφτονται και να προσεγγίζουν  αυτή την κατάσταση με προσοχή. Το γεγονός ότι κάποιος ανήκει στην κατηγορία των χρηστών ή επιζώντων της ψυχιατρικής δεν τον καθιστά από μόνο του καλύτερο άνθρωπο. Είναι πολύ σημαντικό να δείχνουμε τον απαιτούμενο σεβασμό στις συναλλαγές μεταξύ μας ακόμη κι όταν οι προτιμήσεις μας διαφέρουν και να θέτουμε ως στόχο την παραγωγική συνεργασία με όλους εκείνους που αγωνίζονται κατά της στέρησης του λόγου,  της καταπίεσης, της εκμετάλλευσης, και της τυποποίησης των ανθρώπων. Πρέπει επίσης να είμαστε προσεκτικοί έτσι ώστε να μη  δημιουργούμε νέες εξαρτήσεις. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι, εκτός από την υγεία, δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό από την ελευθερία και την ανεξαρτησία.
Επιτρέψτε μου στο σημείο αυτό να εκφράσω τις θερμές ευχαριστίες μου προς το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το Τμήμα  Ψυχολογίας για το θαρραλέο βήμα που πραγματοποιούν με την αναγόρευσή μου σε επίτιμο διδάκτορα 2.

Ελπίζω ότι αυτό το πανεπιστήμιο, το οποίο τίμησε με αυτό τον τρόπο την εμπειρία των χρηστών και επιζώντων της ψυχιατρικής θα αποτελέσει παράδειγμα για άλλα πανεπιστήμια, έτσι ώστε η φωνή των επιζώντων να ακουστεί και να υποστηριχθούν στον αγώνα τους για ανθρώπινα δικαιώματα.

Υποσημειώσεις:

1 Η μετάφραση στην αγγλική γλώσσα έγινε από τη Mary Murphy. Ευχαριστώ τον  Darby Penney για τη βοήθειά του σε θέματα μετάφρασης.
2 Έχω εκφράσει δημόσια την ευγνωμοσύνη μου σε όλους όσους υπήρξαν συνοδοιπόροι μου τα τελευταία 30 χρόνια. Το κείμενο υπάρχει στο διαδίκτυο, στον ιστότοπο www.peter-lehmann.de/danke.

http://aikaterinitempeli.wordpress.com/2010/09/30/%CE%B7-%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA-peter-lehmann-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B1-%CF%80-%CE%B8-%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AE%CF%82-%CE%BC%CE%B7-%CF%83%CF%85/



Ενα ευχαριστω για το κοπο της Κας Τεμπελη για την μεταφραση του κειμενου.
οταν δεν προσεχεις αυτο που εχεις, θα το προσεξει αλλος για σενα :)

 

Related Topics

  Τίτλος / Ξεκίνησε από Απαντήσεις Τελευταίο μήνυμα
0 Απαντήσεις
12 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 18 Οκτώβριος 2010, 06:24:44 μμ
από wow
0 Απαντήσεις
1912 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 10 Ιούνιος 2011, 02:00:55 μμ
από jimb
0 Απαντήσεις
19 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 23 Φεβρουάριος 2012, 03:33:51 μμ
από Sara
2 Απαντήσεις
20 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 01 Μάρτιος 2012, 11:32:39 πμ
από Sara
15 Απαντήσεις
4482 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 16 Σεπτέμβριος 2012, 05:58:00 πμ
από VIDOCQ
56 Απαντήσεις
183 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 01 Αύγουστος 2012, 09:20:04 πμ
από OnlyHappy
0 Απαντήσεις
590 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 21 Νοέμβριος 2012, 12:52:54 πμ
από VIDOCQ


SimplePortal 2.3.2 © 2008-2010, SimplePortal
Sorry, the copyright must be in the template.
Please notify this forum's administrator that this site is missing the copyright message for SMF so they can rectify the situation. Display of copyright is a legal requirement. For more information on this please visit the Simple Machines website.
Web Directory