Ο άνθρωπος και οι σχέσεις του > Εφηβική ηλικία

Εφηβικη φαση - περιοδος "παρακμης" αλλα και αναγεννησης

<< < (3/3)

Sparklingstar:
Συμφωνω με οσα λες! Εχω την εντυπωση ομως οτι ισως δημιουργησες για μενα μια εικονα πιο απολυτη και σκληρη απ οτι ειμαι..Δεν ειμαι αφοριστικη..Ειχα κανει απειρες προσπαθειες να μπω στη θεση ανθρωπων, προσπαθησα να ερθω κοντα, να ειμαστε ολοι μαζι τα πρωτα χρονια..Ομως υπηρχε αυτη η αρνητικη διαθεση. Δεν με ενοχλει καποιος να μη με θελει και να μη με συμπαθει. Εξυπακουεται! Και αλλωστε το ιδιο συμβαινει με ολους μας, αλλους συμπαθουμε αλλους οχι. Ωστοσο, οταν προσπαθεις να μειωνεις τον αλλον, πλεον η αντιπαθεια σου εξωτερικευεται..Και οχι απλα εξωτερικευεται αλλα με συμπεριφορες οπως δεχτηκα εγω σε προσβαλουν και σαν χαρακτηρα... Δεν εχει νοημα να προσπαθεις να μπεις στη θεση του αλλου συνεχεια, οταν βλεπεις οτι αυτος δεν εχει καμια διαθεση να μπει στη δικη σου! Οταν ο αλλος δε σε σεβεται αλλα και σε προσβαλλει και σε θαβει και κανει και αλλους να σε μισουν, δεν θα κατσεις να ριξεις δικιο, οτι και να ξερεις για την οικογενεια του και για την κατασταση του! Απο τη στιγμη που εσυ σεβεσαι ο,τι και να χεις οφειλεις το ιδιο απο τον αλλον!Αυτα τα ατομα ηταν περιπτωσαρες...Τωρα αυτη η διαδικασια που περιγραφεις ισχυει, την τηρω, κυριως με ατομα που οντως τα εκτιμω και κανω παρεα μαζι τους, ατομα που εχουν αλλο ειδους σεβασμο απεναντι σου!!!

Δεν ειμαι εκδικητικη, δεν μπορω να πω τη λεξη συγχωρω για αυτους γιατι δεν ειμαι θεος, αλλα δεν μπορω να ξεχασω..Γιατι πληγωθηκα μεν, βγηκα πιο δυνατη δε! Απλως, ηθελα να σου εξηγησω πως διαμορφωθηκε το κομματι του χαρακτηρα μου που σχετιζεται με το ''αδικο''...Οτι το εχω βιωσει εντονα.. Και οτι νιωθω ακομα και με τη φωνη (για να το συνδεσω) οτι αδικω τον εαυτο μου και τον υπονομευω μονη μου εν τελει...Γιατι αν θες με εκαναν να πιστεψω οτι ειμαι αδυναμη και τελικα εγινα. Μεσα μου ομως δεν ειμαι και κανω προσπαθειες να ανασυρω ολη μου τη δυναμη. Τωρα, που ειμαι φοιτητρια, εχω αποστασιοποιηθει και σιγα σιγα φτιαχνω τη ζωη μου οπως θελω, πιστευω θα βρω το δρομο! Σ ευχαριστω για το χρονο σου παντως!!! :) Και εσυ αν θες κατι, να μου λες!

jimb:
Δεν εχεις πιασει το νοημα του οσα εγραψα στις απαντησεις μου.
Τα παραπανω στα ειπα οχι με διαθεση να ερθεις πιο κοντα σε καποιο / καποια, καμια σχεση.
Ουτε για να βρεις συμπαθεια, αλλα και ακομα ουτε και για να συγχωρεσεις.
(ασχετο λιγο, δεν πιστευω στις συγχωρευσεις αλλα ουτε και στις συγγνωμες, πιστευω οτι ειναι ενοχικες καταστασεις
που τις επιβαλλουν οι ανθρωποι αλλα βγαινω εκτος θεματος)

Τα παραπανω στα ειπα για να αποκτησεις μια εννοια παρατηρητριας / εξερευνητριας
σε ανθρωπινες συμπεριφορες.

Μερικες φορες οταν εχω ορεξη παρατηρω και εξερευνω τους ανθρωπους.
Τις λογικες τις οποιες αναπτυσουν, τις αμυνες τους και γενικα πως ειναι συγκροτημενοι σαν ανθρωποι.
Πχ Ας υποθεσουμε οτι καποιος μου φερεται εχθρικα η επιθετικα με πολυ ασχημο στυλ.
Η προσεγγιση μου δεν γινεται για να τον συγχωρεσω,  η να τον συμπαθησω.
Στην  παρουσα φαση μου ειναι αδιαφορο, το θεμα μου ειναι να τον μελετησω και να καταλαβω τι σκοπο εξυπηρετει αυτες οι κινησεις του.
Εν ολιγεις ξεγυμνωνω τους ανθρωπους ψαχνοντας να βρω τι κρυβουν βαθεια μεσα τους.
Το αν θα με απορριψουν η οχι, ειναι αδιαφορο.

Ξερεις ομως το να πλησιασεις ανθρωπους και να τους ξεψαχνισεις ειναι οχι μονο αρκετα δυσκολο (επειδη δεν σε αφηνουν)
αλλα και ανηθικο αν δεν το χειριστεις σωστα.
Οπως καταλαβαινεις σημασια σε ολα αυτα ειναι καταρχην να μην ετεροκαθοριζεσαι απο τον διπλα σου,
να μην εχεις φοβιες και γενικα να εισαι ανοικτο ατομο.
Να επικοινωνεις αληθινα και να μην κρυβεις τιποτα.
Να μην φοβασαι να πεις "εκανα λαθος" και να εχει την ιδια σημασια με το να πεις "πραγματι ημουν σωστος"
Να δειχνεις τις ανθρωπινες αδυναμιες σου χωρις να φοβασαι οτι ισως πληγωθεις,
και χμμμ γενικα να μην φοβασαι να εισαι ανθρωπος με οτι καλα και κακα περιεχει αυτο!

πολλα ειπα ε?  :-W

Sparklingstar:
Μαλλον σε κολλησα!! :-ty
Ναι, εχεις δικιο σε αυτο... Εγω αυτο που επραξα ηταν να προσπαθησω να μας φερω κοντα, δεν το καταφερα, και μετα οχι απλως σταματησα να δινω σημασια και δεν αντιδρουσα αλλα και υπεσκαψα τον εαυτο μου..Οποτε, αν καταλαβαινω καλα εσυ θες να πεις οτι επρεπε να βγω και πω εγω πληγωθηκα η στεναχωρηθηκα να δειξω τι νιωθω και να προσπαθησω να μην χασω τον εαυτο μου! Επρεπε να ειχε γινει ετσι αλλα στη θεωρια τα βρισκεις, στην πραξη ειναι το δυσκολο!

Τωρα, οσο για το αλλο, το τι κρυβει ο καθενας μεσα του..Μια ωμη αποψη ειναι γιατι να το κανω αν ο αλλος δεν το κανει για μενα και δεν με σεβεται. Δεν ειναι σαν μια ανισοτητα σε μια ζυγαρια? Οπως σε μια σχεση, ο ενας ειναι πιστος ο αλλος οχι. Ε δε δουλευει! Επισης, πως γινεται να βρεις λογικη, να καταλαβεις πως σκεφτεται ο αλλος, οταν φαινεται οτι του λειπουν αξιες, οταν φαινεται η συμπεριφορα του τελειως παραλογη? Θα μου πεις, και κανω μονη μου αντιλογο, εκεινος πιστευει οτι εχει αξιες και εσυ δεν εχεις! Και εκει γινεται το θεμα πολυπλοκο.. Ομως, ας πουμε οτι κανεις εμβαθυνση στον αλλον, δεν ειναι σαν μια προσπαθεια να δικαιολογησεις ο,τι σου κανουν? Ναι γιατι λες, επραξε ετσι για αυτους και αυτους τους λογους..Το αιτιολογεις λες το γιατι... Και απο τη στιγμη που υπαρχει εξηγηση σημαινει οτι υπαρχει και λογικη, αρα πρεπει να του δωσεις ''ελαφρυντικο'' !!!! Μηπως, τελικα, αν το κανεις αυτο με ατομα που φαινονται να μη σεβονται και γενικα να μην εχουν να δωσουν την αγαπη που εχεις εσυ, ειναι σα να μη θες να δεις τι οντως ειναι, και να προσπαθεις να τα ωραιοποιησεις? Να προσπαθεις να δεις κατι ασπρο πισω απο κατι που ειναι μαυρο? Και μηπως αυτη η προσπαθεια γινεται επειδη εμεις οι ανθρωποι δεν μπορουμε να παραδεχτουμε οτι οι αλλοι δεν ειναι σαν εμας, δεν εχουν τις ευαισθησιες μας? Γιατι εγω οταν καταλαβα οτι υπαρχουν κακίες ενιωθα πληγωμενη..Οχι μονο προς εμενα, γενικως.. Και ολα αυτα ειναι αιωρουμενες ρητορικες απαντησεις..Συζητηση κανουμε και μου εδωσες εμπνευση! :-a :-ty ;)

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων

[*] Προηγούμενη σελίδα

Απάντηση

Μετάβαση στην πλήρη έκδοση