Ο άνθρωπος και οι σχέσεις του > Εφηβική ηλικία

Παραίτηση απο τις πανελλήνιες εξετάσεις

<< < (2/2)

jimb:
λες να δεις αποτελεσματα με το οτι θα κανεις μια συζητηση?
Δυστυχως θελει υπομονη και προσπαθεια μεχρι να δεις αποτελεσμα.
Συνεχισε σε ηπιο και σε υποστηρικτικο στυλ και θα δεις αποτελεσμα.

Sparklingstar:
Γεια σας. Θα σας πω πως το βλεπω εγω, ως εισαχθεισα πλεον σε πανεπιστημιο στο δευτερο ετος. Πιστευω οτι περναμε καποιες φασεις που καλως η κακως ερχονται μια ενδεχομενως ''ακαταλληλη'' στιγμη. Εμενα με επιασε τωρα, δεν μπορω να διαβασω καθολου, για πολλους λογους, νιωθω οτι απογοητευω τους γονεις μου, ομως ετοιμαζω στη ζωη αλλες αλλαγες..πχ συμφωνησα μαζι τους να μεινω μονη μου απο το καλοκαιρι, και χωρις να τους το πω θα κανω 10% να ξανα αρχισω γιατι το αναγνωριζω.. Τωρα, θα μου πειτε, τι σας ενδιαφερει για εμενα, οντως τιποτα. Θελω ομως μεσα απο το παραδειγμα το δικο μου να δειξω οτι οι νεοι, εχουμε ευαισθητες κεραιες και ακομα και με συζητηση αν δεν δειτε αποτελεσμα, με την παροδο του χρονου καταλαβαινουμε απο μονοι μας τι χρειαζομαστε...Καταλαβαινουμε οτι στην ουσια δεν διαβαζουμε ουτε για να περασουμε τον Χ, ουτε για να πουν ο καλος μαθητης..Καταλαβαινουμε οτι κανουμε κατι για εμας για να εχουμε μια καλη οσο μπορουμε ζωη και τη δυνατοτητα να προσφερουμε αφενος στο συνολο αφετερου μακροπροθεσμα πολυ να κανουμε τη δικη μας οικογενεια... Ισως αργησει να το συνειδητοποιησει ισως να μη δωσει φετος στην χειροτερη περιπτωση! Και?! Ο χρονος περναει και το μυαλο ωριμαζει πολυ διαφορετικα... Εγω χρειαστηκα δυο χρονια παυση για να καταλαβω που παταω και που βρισκομαι και τι θελω απο τη ζωη μου και τωρα ξαναρχιζω πολυ πιο δυναμικα, αποφασισμενη να βγω απο το καβουκι μου.

Αλλωστε η πιεση που δεχονται τ παιδια της γ λυκειου ειναι αφορητη, σχολειο,φιλοι,καθηγητες σχολειου,καθηγητες φροντιστηριου, ο περιγυρος και οι απαιτησεις γενικα. Συν το οποιο προσωπικο προβλημα εχει ο καθενας.. Οι πανελληνιες δεν ειναι τιποτα αλλο παρα η θεοποιηση καποιων εξετασεων που οκει κρινουν καθοριστικα τη ζωη σου αλλα και να αποτυχεις ξαναπροσπαθεις!!! Ξερω και ατομα που δεν εδωσαν και πηγαν σε ιεκ, ατομα που περασαν τις πανελληνιες και εκει που ηθελαν, ατομα που δεν περασαν σε σχολη που ηθελαν..Και ολοι τελικα βρηκαν το δρομο τους!

Πρεπει να δειτε και την αλλη πλευρα, οσο και αν ποναει το συγκεκριμενο θεμα. Και γω ετσι θα ενιωθα...Συνεχιστε με υπομονη αλλα αν δεν γινει κατι τωρα δε σημαινει οτι δε θα γινει ποτε..

Acme:
Sparklingstar..
Νοιώθω να με συγκινούν βαθύτατα τα γραφόμενα σου..
Συμβαίνει σαν γονείς να προσδοκούμε το καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας και επί του πρακτέου με διάφορους τρόπους θεμιτούς και αθέμιτους.
Είναι καταλαβαίνω μιά "δεύτερη ευκαιρία" στην ζωη μας να "πετύχουμε" σε κάτι για το οποίο εμείς οι ίδιοι έχουμε αποτύχει προεκτείνοντας το εγώ μας στα παιδιά μας...
Φέρνω στο μυαλό μου με την ευκαιρία, την ιστορία του Μπουκάι με τον θυρωρό του μπουρδέλου..

jimb:
πιστευω οτι τις καλυτερες απαντησεις, τις δινουν τα ατομα ιδιας ηλικιας με την κορη σου Acme,
εμεις οι υπολοιποι λεμε θεωριες απο την απεναντι οχθη  :-c

Sparklingstar:
Ειναι απολυτα λογικο ως γονεις να θελετε τα καλυτερα για το παιδι σας, να εχει ενα μελλον και μια πορεια λαμπροτερη απο τη δικη σας, κ.λπ.! Ομως, μπαινοντας λιγο στη θεση της πιστευω θα χαθειτε και εσεις αν προσπαθησετε να συνειδητοποιησετε πληρως το πως ειναι μεσα της.. Συνηθως ενας χωρισμος κανει τα παιδια να νομιζουν οτι φταινε, οτι δεν εχουν αξια, οτι ισως μειονεκτουν σε σχεση με τα παιδια που δεν εχουν χωρισμενους γονεις.. Επισης, η σχεση ειναι μια αλλη αγωνια που λειτουργει σαν πηγη αγχους ειδικα στην γ λυκειου, κατι που η αληθεια ειναι αν θες μπορεις και να το αποφυγεις τον συγκεκριμενο καιρο...Παρολα αυτα, θελω να σταθω στο γεγονος οτι αν της μιλατε για αυτο το θεμα δακρυζει..Γιατι πιστευετε οτι δακρυζει? Γιατι μεσα στο συναισθηματικο μπερδεμα ξερει οτι αυτο δεν ειναι το ''σωστο'', νιωθω μεσα της και εκεινη οτι απογοητευει εσας και τον ενδεχομενως υπολοιπο συγγενικο περιγυρο, νιωθει οτι απογοητευει τον εαυτο της, νιωθει αχρηστη και μετεωρη. Ενα αισθημα, δεν ξερω ποια ειμαι και θελω χρονο για να γινω ο εαυτος μου. Ολα οσα νιωθει ειναι ενα ειδος συναισθηματικης φυλακης. Και εγω τωρα αυτο επαθα με την εξεταστικη και ετσι νιωθω. Και καθε φορα που μου το αναφερει η μανα μου κλαιω και μου ερχεται να τα πεταξω ολα...Κλαιω γιατι ξερω το λαθος μου , θυμωνω κιολας γιατι νιωθω οτι δεν με καταλαβαινει, οτι δεν καταλαβαινει τη φαση μου και αυτα που περναω..Απο τη στιγμη που τη διαβεβαιωσα μη φοβασαι για μενα, θα σηκωθω παλι και ξερω πως ,χωρις να μπω σε λεπτομερειες, θα ηθελα να μη μου λεει τιποτα...

Οποτε, μια ακομα συμβουλη, ναι ειναι καλη η συζητηση και που προσπαθειτε να κατευθυνετε το παιδι σας προς το να δωσει, και εγω ετσι θα επραττα αρχικα. Ωστοσο, μετα απο αυτα, να του δειξετε οτι καταλαβαινετε τι περναει, να της πειτε οτι θα ειστε μαζι της ο,τι και να αποφασισει και οτι της εχετε εμπιστοσυνη, ειναι εξυπνη και δε θα αφησει το μελλον της ειτε δωσει ειτε δε δωσει πανελληνιες... Ξερετε, πολλες φορες εχουμε την ταση να κανουμε τα αντιθετα απο αυτα που μας λενε οι γονεις!!!!Υπηρχαν μερες που μου ελεγαν παλια ελα μωρε μη διαβασεις σημερα, βγες να χαρεις το χιονι, και ηταν απο τις μερες που ηθελα και διαβαζα !! Αλλες φορες , κατσε διαβασε βγαλε αυτο, δεν εβγαζα τιποτα γιατι ενιωθα οτι συμβιβαζομαι!! Ισως δηλαδη, αθελα σας φυσικα, να νιωθει φυλακισμενη σε κατι που οπωσδηποτε πρεπει να κανει και να το βλεπει σαν αγγαρεια !!! Οποτε, αν απο ενα σημειο χαλαρωσετε τους τονους, ισως λεω, να το δει και αλλιως!!! Αλλα και να μη το δει τωρα, δεν υπαρχει περιπτωση να παει χαμενη!!!!!!

Ελπιζω να βοηθησα οπως μπορω, ευχομαι καλη συνεχεια και για οτιδηποτε προκυψει μπορειτε να μου λετε!!! =)

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων

[*] Προηγούμενη σελίδα

Απάντηση

Μετάβαση στην πλήρη έκδοση