Ο άνθρωπος και οι σχέσεις του > Εφηβική ηλικία

Ενταση με τους γονεις μου

(1/2) > >>

souperk:
Καλημερα σας!

Συγνωμη που δεν συστινομαι πραγμα που συνηθιζω, απλως το συγκεκριμενο θεμα δεν θελω να μπορει να συνδεθει με μενα.

Εχω προβληματα με την οικογενεια μου και παροτι πρωτα εχω συζητηση με τους φιλους μου θα προτιμουσα να ακουσω την γνωμη καποιου μεγαλυτερου.

Ειμαι 17 χρονων και ξερω πολυ καλα οτι δεν μου επιτρεπεται η εγραφη σε αυτο το forum, ομως ελπιζω να κανετε μια εξαιρεση. Επισης, λογο της καταρτησης μου με την πληροφορικη γνωριζω πολυ καλα τους κινδυνους του internet, καλυτερα απο τον μεσω ενεληκα που βρησκεται εδω μεσα. Ας ξεκηνισω λοιπον.

Πρωτα μερικες πληροφοριες για μενα. Οπως ειπα ειμαι 17 χρονων. Ζω με τον πατερα μου και την μητρια μου και σημειωνω οτι ηταν δικη μου επιλογη αυτο. Ξεκηναω την τριτη λυκειου και οπως καταλαβαινεται βαρια χρονια. Ως μαθητης θα μπορουσα να πω οτι ειμαι αρκετα καλος, εβγαλα μεσω ορο 18 και 1 αλλα σε καποια μαθηματα βαρεθηκα να γραψω στις εξετασεις αλλιως θα ηταν αρκετα πιο πανω. Επισης, εχω διακριθει στον πανελληνιο διαγωνισμο πληροφορικης 2 φορες την μια μαλιστα παραλιγο να προχωρησω στην Ολυμπιαδα. Απο την αλλη, δεν μπορεις να πεις οτι ειμαι πολυ κοινωνικος, εχω μετρημενους φιλους αν και με αυτους ειμαι πολυ δεμενος.

Φετος, το καλοκαιρι αποφασισαμε με τους γονεις μου οτι θα κανω φροντηστηριο ωστε να συγουρεψουμε την εισοδο μου στο πανεπιστημιο. Τα μαθηματα ξεκηνισαν τελη Ιουνιου, καναμε μια παυση τον Αυγουστο και συνεχιζουμε τωρα.

Ο πατερας μου ειναι ανεργος ενω η μητρια εχει ενα μετριο μισθο. Στο σπιτι που μενουμε μετακομησαμε τον χειμωνα του 2013-14, πριν ανηκε στον παππου(απεβιοσε) και χρειαστηκε πολλες δουλειες για να γινει κατοικισημο. Δουλειες τις οποιες σε ενα βαθμο εκανα εγω και ο πατερας μου καθως δεν αντεχαμε να πληρωσουμε μεροκαματα. Οταν μετακομησαμε σταματησαμε και συνεχισαμε το καλοκαιρι 2014 εκεινο τον καιρο συμφωνα με τον πατερα δεν δουλευαμε πανω απο 8 ωρες την ημερα, συμφωνα με μενα ξεκιναγαμε πρωι και σταματαγαμε μετα την δυση του Ηλιου. Με την εναρξη της σχολικης σεζον σταματησαμε και καναμε μονο ψηλο δουλειες οπως να κοβουνε ξυλα για το τζακι και να φροντιζουμε τα ζωντανα (κοτες, παπιες και κουνελια) . Σημειωνω οτι λιγο μετα τις εκλογες του 2015 (αρχες φεβρουαριου) ο πατερας μου ειχε ενα ατυχημα με το πριονη και τσαλακωσε 2  δακτυλα πραγμα που απωτελιωσε καθε ελπιδα να ξανα δουλεψει ως προγραματιστης. Απο τοτε κατα την γνωμη μου εχει γινει πιο ευεξαπτος πραγμα που δυσκολεψε την συνεργασια μας. Οταν εφτασε το καλοκαιρι και ηρθε η ωρα να ξαναρχησουμε δουλειες εγω αποφασισα οτι δεν θα συμμετεχω. Απο τοτε ξεκινησε η ενταση, η οποια αυξανεται συνεχως μεχρη και τωρα. Εγω υποστηριζω την αποφαση μου να μην δουλευω αλλα δεν το εχω συζητησει με τους γονεις μου διοτι οποτε μιλαμε για αυτο ειναι πολυ εντονη η συζητηση και δεν ηθελα να προκαλεσω ρηξη οποτε κραταω το στομα μου κλειστο.

Τον τελευταιο καιρο λενε οτι δεν κανω το κομματι που μου αρμοζει στο σπιτι(καθαρισμα κτλπ) η αλλιως οτι παρασιτω, ομως εγω πιστευω οτι δεν εχω αλλαξει καθολου σε αυτο τον τομεα απλως αυτοι ειναι πιο εκνευρισμενοι. Οι εσωτερικες δουλειες που κανω ειναι φασινα και τα πιατα ενω μερηκες φορες μαγειρευω. Αν και να σας πω την αληθεια ειμαι ο τυπος που προκειμενου να μην μαγειρευσω δεν θα φαω, οχι οτι περιμενω να το κανει καποιος αλλος.

Μερικες σκεψεις που εχω κανει σχετικα με την κατασταση ειναι :

1)να ψαξω για εισοδημα ωστε να ανεξαρτοποιηθω πραγματα που ειναι αδυνατο καθως με το φροντιστηριο δεν εχω αρκετο χρονο.
2)να γυρησω στην μητερα μου. Αδυνατο καθως δεν θελω να αλλαξω σχολειο αυτη την στιγμη ενω επισης θα εβαζα σε κινδυνο την σχεση με τον πατερα μου.
3) να περινενω μεχρη να αρχησουν τα σχολεια. Εγω σκεφτομαι οτι τοτε θα σωπασουν καθως ο ελευθερος χρονος μου θα μηδενιστει. Αλλα θα προτιμουσα να μην περιμενω γιατι πρεπει να γινουν καποια χαρτια οταν θα αρχισουν τα σχολεια και δεν ξερω αν θα παρω υπογραφη (ενω ο πατερας μου ειχε σκεφτει την ιδεα).

Νομιζω αυτες ειναι ολες οι πληροφοριες που μπορω να μαζεψω σχετικα με την κατασταση μου. Αναγνωριζω οτι βλεπω την ιστορια μονοπλευρα οποτε ειναι λογικο να εχω κρυψει πραγματα ασυδειτα για αυτο το λογο ρωτιστε για παραπανω διευκρινησεις.

Τελος ζητω συγνωμη για τους τονους και τα απειρα ορθογραφικα, συνδεομαι απο κινητο και ειναι δυσκολη η συγραφη και η διορθωση.
Λ

Dias:
Κοίτα όταν ένας άνθρωπος είναι άνεργος και ταυτόχρονα του συμβεί και κάποιο ατύχημα λογικό είναι να πέσει ψυχολογικά και να είναι ευέξαπτος.Τώρα σχετικά με την απόφαση να μην συμμετέχεις στις επισκευές είσαι λάθος.Εφόσον μένεις εκεί πρέπει να βάλεις ένα χεράκι στηρίζοντας ταυτόχρονα και τον πατέρα σου.Η σχέση σας πώς ήταν πρίν?Υπήρχε αυτή ή ένταση?

souperk:
Θα ελεγα η σχεση μας ηταν αρκετα φυσιολογικη, υπηρχε ανεση οταν μιλαγαμε πραγμα που καναμε σχεδον σε καθημερινη βαση. Σε γενικες γραμμες παντα ενιωθα οτι αμα μιλησω τα πραγματα θα βελτιωθουν. Ομως τους τελευταιους δυο μηνες εχω χασει την αναγκη να μοιραζομαι τις σκεψεις μου.

Οταν αποφασισα οτι δεν θα βοηθησω, το κυριο συναισθημα μου ηταν απογοητευση καθως ειχα δουλεψει ολο το προηγουμενο καλοκαιρι και κοιτωντας το σπιτι το μονο που εβλεπα ηταν ενα αχουρη, το οποιο δεν θα βελτιοναμε πολυ ουτε αυτο τον χρονο. Δεν θα πω δεν ειχα χρονο λογο του φροντηστηριου, ομως με επηρρεαζε και η σκεψη οτι με τις δουλειες δεν θα μπορουσα να οργανωνω τον χρονο μου με αποτελεσμα να μεινω πισω. Αυτα ισως τα λεω για να δικαιολογησω τον εαυτο μου, παντως ετσι υποστηριζα την αποφαση μου.

Dias:
Το να σε πιάνει απελπισία επειδή δεν βελτιώνεται ο χώρος μου έχει τύχει για να σου πω την αλήθεια με το σπίτι ενός φίλου μου.Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα παρατάμε.Είσαι μικρός ακόμα,ξέρεις πόσα πράγματα στην ζωή σου δεν θα βελτιώνονται με τον ρυθμό πού θες?Αλήθεια όταν λες αχούρι?

souperk:
Πρωτα απο ολα ξεχασα να πω οτι μενω σε επαρχια, οχι χωριο-χωριο γιατι ειμαστε κοντα στην Αθηνα, αλλα αρκετα χωριο ωστε να εχουμε μεγαλο αρκετα οικοπεδο. Το θεμα δεν ποσο αχουρη ειναι το σπιτι, γιατι πλεον ειναι ανθρωπινο (μπορεις να περπατας χωρις κινδυνο). Για σου δωσω μια οπτικη εικονα οταν μπαινεις καταρχας βλεπεις ενα μισο γκρεμισμενο τοιχειο, μετα μπαινεις στην βεραντα που εχει πεσει ο σωβας απο το ταβανι, κοιτας λιγο πιο δεξια και βλεπεις ενα δωματιακη κατω απο τα το κυριως σπιτι που οι τσιμεντολυθοι δεν εχουν λασπη να ενωνονται. Υπαρχουν πολλα αλλα προβλημαρα κυριως εμφανισιακα και οχι λειτουργικα (το κυριως μπαντιο ξαφνικα ανανακαλυψαμε οτι πηγαινε στο ποταμι και μισο χρονο εχουμε μονο την μικρη τουαλετα στο δωματιο των γονιων μου). Ειναι γενικα σε μια κατασταση οπου ντρεπομαι να φερω κοσμο.

Ομως εγω ειμαι τυπος που λεει οτι θα βαλω ενα μεγαλο κοπο θα κανω κατι και θα εχω τελιωσει. Με το σπιτι οταν πλεον εξαντλημενος εχεις τελιωσει, ανακαλυπτεις οτι υπαρχει κατι καινουργιο. Στο μεταξυ ο πατερας μου που εχει καποια εμπειρια απο οικοδομη δεν καταφερε ποτε να μεθοδευσει τις δουλειες.

Ξεχασα πριν να σε ευχαριστησω για τον χρονο σου. Ευχαριστω πολυ!

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων

[#] Επόμενη σελίδα

Απάντηση

Μετάβαση στην πλήρη έκδοση