Αποστολέας Θέμα: Ζηλεια και ανασφάλεια  (Αναγνώστηκε 501 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Efoyla22

  • Αρχάριο μέλος
  • *
  • Μηνύματα: 1
  • Φύλο: Γυναίκα
Ζηλεια και ανασφάλεια
« στις: 26 Μάρτιος 2020, 06:58:14 μμ »
Τι να κάνουμε με το θέματα κι άυτο;
Προκαλει ανασφάλεια η έρχεται ανασφάλεια από αυτο που νιώθουμε; πως θα έχουμε μια όμορφη σχέση όσο γίνεται χωρίς αυτό το βάσανο της ζηλειας;;;



Αποσυνδεδεμένος jimb

  • psycho
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 9571
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Thoughtful
    Thoughtful
    • το στεκι σας :)
Απ: Ζηλεια και ανασφάλεια
« Απάντηση #1 στις: 29 Μάρτιος 2020, 12:10:51 πμ »
το θεμα της ζηλιας και οπως πολυ σωστα το θετεις της ανασφαλειας,
ξεκιναει πρωτα απο ολα απο τον εαυτο μας.
Για αυτο θα σου προτεινα να αφησεις εκτος την σχεση σου και να μιλησουμε για σενα και το πως πας με τις ανασφαλειες σου.
"Θέλω να μου εξηγηθούν τα πάντα. Και ο Λόγος είναι αδύναμος μπροστά στην κραυγή της καρδιάς"

Αποσυνδεδεμένος Kiki m

  • noshout
  • Πλήρες μέλος
  • *
  • Μηνύματα: 864
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Ζηλεια και ανασφάλεια
« Απάντηση #2 στις: 30 Μάρτιος 2020, 07:00:14 πμ »
το θεμα της ζηλιας και οπως πολυ σωστα το θετεις της ανασφαλειας,
ξεκιναει πρωτα απο ολα απο τον εαυτο μας.
Για αυτο θα σου προτεινα να αφησεις εκτος την σχεση σου και να μιλησουμε για σενα και το πως πας με τις ανασφαλειες σου.
Θα ήθελα να προσθέσω ότι οι ανασφάλειες δημιουργούνται πολλές φορές. Για παράδειγμα εγώ έχω πρόβλημα στα δάχτυλα των χεριών. Θυμάμαι πάντα οπότε πηγαινα να πάρω μία πρωτοβουλία στο σπίτι των γωνιών μου που απαιτούσε δεξιότητα των δαχτύλων πάντα η μητέρα μου  με εμπόδιζε ,τρέχοντας να κάνει αυτή την συγκεκριμένη απλή διαδικασία. Άλλοτε ήταν επικριτική  με το βλέμμα της. Θεωρεί ως παλιά νοικοκυρά ξέρει .    Ο διάλογος δεν έχει αποτέλεσμα.   Ή μητέρα μου ήθελε να κάνω το σπίτι μου μινιμαλ ουτωσωστε να βελτιωθεί λέει η ζωή μου . Έπαιρνε πρωτοβουλίες στο σπίτι μου και εάν Εφερνα αντιρρήσεις μου έλεγε" εσύ τραγούδα" .   Όταν παρουσίασα πρόβλημα στην μέση λόγω ότι η μητέρα μου έπαθε κάνα δυο λουμπαγκο ,πίστευε ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και ότι έγινε πια ο ειδήμων που έχει βιώσει το πόνο του άλλου πριν τον άλλον . Ότι αποτελεί πρότυπο στην αντιμετώπιση πόνου ( θεός φυλάξει η μανα μου υπερκατανάλωνε παυσίπονα όχι για τον πονοκέφαλο,οχι για το ένα όχι για το άλλο σημ: έχει πάθει δύο φορές αλλεργικό σοκ από μυοχαλαρωτικά και παυσίπονα ,θεραπεύτηκε και έπαψε να καταναλώνει τα φάρμακα σαν καραμέλες. Σε αυτό βοήθησε το αλλεργικό σοκ) Λόγω αυτων εγώ είμαι εναντίων τον φαρμάκων ,είπα στην μάνα μου με ενοχλεί η μέση και μου δώσε ένα κουτί παυσίπονα με κόκκινη γραμμή ( της γιαγιάς μου ) Δεν τολμαω να παθω τίποτα μπροστά της . Δακρύζουν λίγο τα μάτια μου  μπροστά της έρχεται μου χωνει ένα xozal στο στόμα. Λοιπόν πρέπει να καταλάβουν όλοι ο άλλος δεν είναι ο εαυτός μας ....  Την έφτασα φαντασιακα έπαιρνα το αντιψυχωτικο μου το επαγα κομματάκια  και έλεγα υπερκατανάλωση φαρμάκων έκανα φαντασιακους διαλόγους ότι δήθεν πηγαινα στην ψυχίατρο και μιλούσαμε για την ορθή χρήση φάρμακων . Η μάνα μου έχει μερικά χρόνια θεραπεύτηκε για τρία τέσσερα χρόνια δεν μου μιλούσε.Οσον αφορά την ζήλια ,έχω ζηλιάρα μάνα . Εγώ είμαι το άλλο άκρο. Έχω μία κτητικότητα με τα αντικείμενα που μου ανηκουν και δεν έχω με τους ανθρώπους. Ή μάνα μου είναι large τύπος χαρίζει πράγματα δικά της και δικά μου .   

Αποσυνδεδεμένος Vachi

  • Πλήρες μέλος
  • ***
  • Μηνύματα: 995
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Ζηλεια και ανασφάλεια
« Απάντηση #3 στις: 10 Απρίλιος 2020, 10:43:44 μμ »
 Μακάρι να με ζήλευε λίγο (ελάχιστα όχι πολύ) ο Χάρης
 :spruce_up:
Θα κολακευομουν  :-i

Αποσυνδεδεμένος Serenata

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 83
  • Mood: Indescribable
    Indescribable
Απ: Ζηλεια και ανασφάλεια
« Απάντηση #4 στις: 15 Σεπτέμβριος 2021, 05:01:39 μμ »
Μακάρι να με ζήλευε λίγο (ελάχιστα όχι πολύ) ο Χάρης
 :spruce_up:
Θα κολακευομουν  :-i

Πράγματι, το να σε ζηλεύει ο άλλος, μέχρι το σημείο που δε σου δημιουργεί προβλήματα, είναι κολακευτικό.

Δυστυχώς ζηλεύω, ευτυχώς όχι παθολογικά. Τώρα τελευταία που τον συναντώ ελάχιστα, ζηλεύω περισσότερο όταν βρίσκεται με άλλους και τα περνάει καλά μαζί τους. Θεωρώ πως αν είχα τη σιγουριά πως, ανάμεσα στους άλλους και σε μένα, θα διάλεγε ασυζητητί τη δική μου παρέα, θα ήμουν πιο ήσυχη. Αλλά δοκιμάζει και άλλες παρέες, μεγάλες αντρικές αλλά και μικρές γυναικείες, οπότε τι μου μένει; Έχω χάσει την αυτοπεποίθησή μου σε σχέση με το τι σημαινω για αυτόν, οπότε δικαιολογημενα ζηλεύω, σωστά;
Το ωραίο με την απαισιοδοξία είναι ότι είτε αποδεικνύεται ότι είχες δίκιο είτε συμβαίνει να δοκιμάζεις μια ευχάριστη έκπληξη.

Αποσυνδεδεμένος Vachi

  • Πλήρες μέλος
  • ***
  • Μηνύματα: 995
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Ζηλεια και ανασφάλεια
« Απάντηση #5 στις: 16 Σεπτέμβριος 2021, 09:07:39 πμ »
Σερενάτα ,το δικό σου συναίσθημα δεν είναι ζήλεια

Είναι αγανάκτηση

 :-ty

Αποσυνδεδεμένος Serenata

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 83
  • Mood: Indescribable
    Indescribable
Απ: Ζηλεια και ανασφάλεια
« Απάντηση #6 στις: 16 Σεπτέμβριος 2021, 03:19:11 μμ »
Λες, vachi; Δεν το είχα σκεφτεί έτσι. Από την άποψη ότι κι εγώ έχω μερίδιο ευθύνης αν ψάχνει αλλού παρέες.
Το ωραίο με την απαισιοδοξία είναι ότι είτε αποδεικνύεται ότι είχες δίκιο είτε συμβαίνει να δοκιμάζεις μια ευχάριστη έκπληξη.

Αποσυνδεδεμένος Vachi

  • Πλήρες μέλος
  • ***
  • Μηνύματα: 995
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Ζηλεια και ανασφάλεια
« Απάντηση #7 στις: 17 Σεπτέμβριος 2021, 04:50:13 μμ »
Λες, vachi; Δεν το είχα σκεφτεί έτσι. Από την άποψη ότι κι εγώ έχω μερίδιο ευθύνης αν ψάχνει αλλού παρέες.


Δεν ξέρω..

έχεις ?
Για ποιο λόγο έχεις εσύ ευθύνη

 :-\

Αποσυνδεδεμένος Serenata

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 83
  • Mood: Indescribable
    Indescribable
Απ: Ζηλεια και ανασφάλεια
« Απάντηση #8 στις: 17 Σεπτέμβριος 2021, 06:13:05 μμ »
Επειδή δεν του πρόσφερα εγώ την παρέα που είχε ανάγκη. Βασικα η παρέα που του πρόσφερα του έκανε ως ένα σημείο. Μετά άλλαξε, ζητούσε περισσότερα που δεν μπορούσα να δώσω. Αντε να βρούμε τώρα ποιος φταίει περισσότερο, αν φταίει, κλπ.

Ξέρω, θα πει κανείς αυτά συμβαίνουν, οι ανάγκες αλλάζουν και οι άνθρωποι εναλλασσονται στη ζωή μας. Κι εγώ θα ρωτήσω τότε γιατί να πρέπει να είναι έτσι; γιατί να μην μπορείς να μείνεις ίδιος και μαζί με έναν άνθρωπο που έχεις ταιριάξει; γιατί να πρέπει ο, τι ωραίο ζήσατε να εξανεμιστει και αντικατασταθεί από ανασφάλειες, ζήλειες κι ενοχές;
Το ωραίο με την απαισιοδοξία είναι ότι είτε αποδεικνύεται ότι είχες δίκιο είτε συμβαίνει να δοκιμάζεις μια ευχάριστη έκπληξη.

Αποσυνδεδεμένος Vachi

  • Πλήρες μέλος
  • ***
  • Μηνύματα: 995
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Ζηλεια και ανασφάλεια
« Απάντηση #9 στις: 18 Σεπτέμβριος 2021, 12:48:11 πμ »
Ίσως η απάντηση βρίσκεται στην αρχή


Πριν πολλά πολλά χρόνια


Τα αφήσαμε να φύγουν ασυζητητί


Και όταν συζητήσαμε

Καταλάβαμε πως τα χρόνια όλα αυτά τα πολλά


Έζησαν μόνα τους


Χωρίς εμάς
 :'(

Αποσυνδεδεμένος jimb

  • psycho
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 9571
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Thoughtful
    Thoughtful
    • το στεκι σας :)
Απ: Ζηλεια και ανασφάλεια
« Απάντηση #10 στις: 18 Σεπτέμβριος 2021, 09:25:33 πμ »
Επειδή δεν του πρόσφερα εγώ την παρέα που είχε ανάγκη. Βασικα η παρέα που του πρόσφερα του έκανε ως ένα σημείο. Μετά άλλαξε, ζητούσε περισσότερα που δεν μπορούσα να δώσω. Αντε να βρούμε τώρα ποιος φταίει περισσότερο, αν φταίει, κλπ.

Ξέρω, θα πει κανείς αυτά συμβαίνουν, οι ανάγκες αλλάζουν και οι άνθρωποι εναλλασσονται στη ζωή μας. Κι εγώ θα ρωτήσω τότε γιατί να πρέπει να είναι έτσι; γιατί να μην μπορείς να μείνεις ίδιος και μαζί με έναν άνθρωπο που έχεις ταιριάξει; γιατί να πρέπει ο, τι ωραίο ζήσατε να εξανεμιστει και αντικατασταθεί από ανασφάλειες, ζήλειες κι ενοχές;

πρεπει καποιος να φταιει?
Αυτο το, οι αναγκες αλλαζουν, δεν ειναι ενα φιλοσοφικο θεωρημα, αλλα μια εξελισσόμενη πραγματικοτητα.
Ειναι δυνατον να εισαι η ιδια, στα 30, στα 40 και στα 50?
Οταν ησουν νεα, θα το θεωρουσες αδιανοητο να μην πας να πινεις μεχρι πρωιας σε 2-3 μπαρακια, κλαμπ κλπ.
Τωρα αυτο μπορει να το βρισκεις βαρετο.
Ε οκ δεν αλλαξαν οι αναγκες? ποιος φταιει για αυτο?

Εντέλει, αν θελουμε να ζουμε μια ζωη, την οποια θα την χαιρομαστε, πρεπει να αποδεχομαστε τις αλλαγες τις οποιες απαιτει ο εαυτος μας
και να δημιουργουμε μεσα σε αυτες.
Οι νεες περιοδοι, πολυ πιθανον να αφορουν εντελως νεους κυκλους, οι παλιοι παει εκλεισαν και μαζι με αυτους κλεινουν και τα προσωπα που ηταν συστατικα τους.

Τελος αυτα που αναφερεις για ανασφαλειες κλπ υπαρχουν γιατι εισαι μετεωρη χωρις να ξερεις που πατας....
Δυστυχως ειναι μια ενδιαμεση φαση που δεν θες να αποδεχτεις το νεο μοντελο της ζωης σου και αυτο ειναι στο χερι σου στο ποσο χρονο θα σου παρει
για να το επεξεργαστεις.
"Θέλω να μου εξηγηθούν τα πάντα. Και ο Λόγος είναι αδύναμος μπροστά στην κραυγή της καρδιάς"

Αποσυνδεδεμένος Serenata

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 83
  • Mood: Indescribable
    Indescribable
Απ: Ζηλεια και ανασφάλεια
« Απάντηση #11 στις: 18 Σεπτέμβριος 2021, 09:44:40 μμ »
Μια μεγάλη δυσκολία πολλών είναι ακριβώς αυτό, να αποδέχονται τις αλλαγές. Κι ενώ προσωπικά βρίσκω συνήθως εναλλακτικές στις δυσκολίες, σε αυτό το θέμα "σχέση", το μυαλό έχει κολλήσει και ψάχνει αιτίες-φταίχτες-γιατί, αντί να κοιτάξει πώς θα ξεφύγει από έναν φαύλο κύκλο που με φθείρει κι εμένα και τον άλλον.

Γιαυτό υπάρχει το στέκι, η κουβέντα που πιάνουμε, μπας και κάνει καμιά επανεκκίνηση το μυαλό, αλλά μπαααα! δεν το βλέπω. Όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο πιο δύσκολα κάνει επανεκκίνηση κανείς, ε;
Το ωραίο με την απαισιοδοξία είναι ότι είτε αποδεικνύεται ότι είχες δίκιο είτε συμβαίνει να δοκιμάζεις μια ευχάριστη έκπληξη.

Αποσυνδεδεμένος jimb

  • psycho
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 9571
  • Φύλο: Άντρας
  • Mood: Thoughtful
    Thoughtful
    • το στεκι σας :)
Απ: Ζηλεια και ανασφάλεια
« Απάντηση #12 στις: 19 Σεπτέμβριος 2021, 09:35:10 πμ »
Γιαυτό υπάρχει το στέκι, η κουβέντα που πιάνουμε, μπας και κάνει καμιά επανεκκίνηση το μυαλό, αλλά μπαααα! δεν το βλέπω. Όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο πιο δύσκολα κάνει επανεκκίνηση κανείς, ε;


το στεκι ειναι ενα αποκουμπι σε δυσκολες στιγμες, αλλα μεχρι εκει.
Δυστυχως το εργο της επανεκκινησης ειναι αυστηρα προσωπικο  :-c
"Θέλω να μου εξηγηθούν τα πάντα. Και ο Λόγος είναι αδύναμος μπροστά στην κραυγή της καρδιάς"

Αποσυνδεδεμένος Serenata

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 83
  • Mood: Indescribable
    Indescribable
Απ: Ζηλεια και ανασφάλεια
« Απάντηση #13 στις: 19 Σεπτέμβριος 2021, 04:47:49 μμ »
Εννοείται ότι είναι προσωπικό, όμως πολλές φορές ακούμε και τις γνώμες άλλων και επηρεαζόμαστε προς μια θετική κατεύθυνση.

Πολλοί, από την άλλη, είναι τόσο κολλημένοι σε μια ιδέα, που ενώ τους λες, ενώ το βλέπουν ότι δεν ειναι καλό, τίποτα αυτοί! Το κόλλημα κόλλημα.

Λένε οι ψυχολόγοι ότι για να γιατρευτεις, πρέπει εσύ ο ίδιος να έχεις μπουχτίσει από μία κατάσταση και να ζητήσεις βοήθεια. Λένε επίσης όμως, αν δεν κάνω λάθος, πως σε κάποιες περιπτώσεις, υποσυνείδητα στο μυαλό κάποιου που υποφέρει από μια κατάσταση, υπάρχει ένα κρυμμένο όφελος. Για παράδειγμα είχα ακούσει για μια κυρία που υπέφερε από φοβερούς πονοκεφάλους για τους οποίους ζήτησε ιατρική βοήθεια. Ο ψυχολόγος της είπε να δουλέψουν το άγχος για να μην έχει τους πονοκεφάλους. Αποτέλεσμα μηδέν κι ας ηταν η ίδια που είχε ζητήσει τη βοήθεια και ήθελε πολύ να απαλλαγεί απο τον πονοκέφαλο . Ο λόγος ηταν πως, όταν την έπιανε ο πονοκέφαλος, ο σύζυγός της, τότε και μόνο τότε,  γινόταν ιδιαίτερα τρυφερός μαζί της, πράγμα που δεν ήθελε υποσυνείδητα  να χάσει.

Αρα, ποιος δε μου λέει και μενα πως για να μη γουστάρω αλλαγές υπάρχει κάποιο όφελος πίσω από όλο αυτό το μπέρδεμα και τη στεναχώρια που δε θέλω να χάσω;
« Τελευταία τροποποίηση: 19 Σεπτέμβριος 2021, 08:32:56 μμ από Serenata »
Το ωραίο με την απαισιοδοξία είναι ότι είτε αποδεικνύεται ότι είχες δίκιο είτε συμβαίνει να δοκιμάζεις μια ευχάριστη έκπληξη.

Αποσυνδεδεμένος Serenata

  • Απλό μέλος
  • **
  • Μηνύματα: 83
  • Mood: Indescribable
    Indescribable
Απ: Ζηλεια και ανασφάλεια
« Απάντηση #14 στις: 19 Σεπτέμβριος 2021, 06:32:56 μμ »
Σερενάτα ,το δικό σου συναίσθημα δεν είναι ζήλεια

Είναι αγανάκτηση

 :-ty

Μάλλον έχεις δίκιο τελικά. Γιατί συνειδητοποιώ πως δε μου φταίει που τον βρίσκω με παρέες μικρές ή μεγάλες, αντρικές ή γυναικείες. Μου φταίει που δεν βρίσκω αυτόν.. Δεν είναι εκεί για μένα όπως ήταν .. Δεν ενδιαφέρεται. Αγανάκτηση και απογοήτευση είναι, όχι ζηλεια. :(
Το ωραίο με την απαισιοδοξία είναι ότι είτε αποδεικνύεται ότι είχες δίκιο είτε συμβαίνει να δοκιμάζεις μια ευχάριστη έκπληξη.

 

SimplePortal 2.3.2 © 2008-2010, SimplePortal
Sorry, the copyright must be in the template.
Please notify this forum's administrator that this site is missing the copyright message for SMF so they can rectify the situation. Display of copyright is a legal requirement. For more information on this please visit the Simple Machines website.
Web Directory